1. Ծանոթություն

2. Մաս 1. Ազատ լինել հարստահարումներից

3. 1. Ամենազորն ապրում է մեր մեջ

1. «… Հիսուսին, որ Նազարեթից է, թե ինչպես Նրան Աստված Սուրբ Հոգով և զորությունով օծեց, որ ման եկավ՝ բարի անելով և սատանայից բոլոր հարստահարվածներին բժշկելով, որովհետև Աստված Նրա հետ էր»:

2. Գործք 10.38

4. 1. Ամենազորն ապրում է մեր մեջ

1. Առաջնորդվի՛ր Հոգով

2. Սատանան պետք է փախչի քեզնից

3. Ընտրի՛ր կյանքը

4. «Այսօր երկինքն ու երկիրը վկա եմ կանչում ձեզ վրա, որ կյանքը և մահը, օրհնությունը և անեծքը ձեր առջև դրի. ուրեմն, կյանքը ընտրի՛ր, որ ապրես դու և քո սերունդը»:

5. Երկրորդ Օրինաց 30.19

6. Արթո՛ւն եղեք և աղո՛թք արեք

7. «Արթո՛ւն եղեք և աղո՛թք արեք (խիստ ուշադի՛ր եղեք), որ փորձության մեջ չմտնեք. հոգին հոժար է, բայց մարմինը` տկար»:

8. Մատթեոս 26.41

9. Եղի՛ր պատերազմող

10. «Պատերազմի՛ր հավատքի բարի պատերազմը….»:

11. Ա Տիմոթեոս 6.12

12. Ո՞րն է բնականոն վիճակը

13. «Որովհետև՝ ուր որ նախանձ (չարություն) և կռիվ (մարմնական ցանկություններ) կա, այնտեղ անկարգություն (անհանգստություն, աններդաշնակություն, մեղսագործություն) և բոլոր չար բաները կան: Բայց վերին իմաստությունը, նախ և առաջ, սուրբ է, և հետո խաղաղարար, հեզ, հլու, ողորմությունով և բարի պտուղներով լիքը, անկողմնասեր, անկեղծ»:

14. Հակոբոս 3.16,17

15. Քրիստոսի աստվածությունը

16. «Խորհուրդներ ենք քանդում և ամեն բարձրություն, որ գոռոզանում է Աստծո գիտության դեմ: Եվ գերի ենք բռնում ամեն միտք՝ Քրիստոսին (Մեսիային) հնազանդեցնելու համար»:

17. Բ Կորնթացիների 10.5

5. 2. Վեց բան, որ հաստատակամորեն պետք է անել

1. «Բայց Հովհաննես Մկրտչի օրերից մինչև հիմա Երկնքի արքայությունն ուժով է առնվում, և ուժեղները հափշտակում են այն»:

2. Մատթեոս 11.12

6. 2. Վեց բան, որ հաստատակամորեն պետք է անել

1. Մտածի՛ր հաստատակամորեն

2. «Կամ՝ ո՞ր թագավորն է, որ գնա ուրիշ թագավորի հետ պատերազմ անելու. մի՞թե չի նստի առաջ խորհուրդ անի՝ տասը հազարով կարո՞ղ է դեմ կենալ նրան, որ քսան հազարով գալիս է իր վրա»:

3. Ղուկաս 14.31

4. Աղոթի՛ր հաստատակամորեն

5. «Ուրեմն, համարձակությամբ մոտենանք շնորհքի աթոռին (Աստծո շնորհաց գահին, մենք՝ մեղավոր անարժաններս), որ ողորմություն ընդունենք (մեր անհաջողությունների համար), և շնորհք գտնենք՝ պատշաճ ժամանակին օգնելու (համապատասխան օգնություն գա ճիշտ ժամանակին, երբ մենք դրա կարիքը կունենանք)»:

6. Եբրայեցիների 4.16

7. Խոսի՛ր հաստատակամորեն

8. «Եթե մեկը խոսում է, թող՝ ինչպես Աստծո հրամաններ խոսի….»:

9. Ա Պետրոս 4.11

10. Տո՛ւր հաստատակամորեն

11. «Տվե՛ք, և կտրվի ձեզ՝ լավ չափով՝ թափ տրված, շարժված, լիփ-լիքը կտան ձեր գոգը»:

12. Ղուկաս 6.38

13. Գործի՛ր հաստատակամորեն

14. «Ամեն բան, որ ձեռքդ գտնի անելու, ուժովդ արա….»:

15. Ժողովող 9.10

16. Սիրի՛ր հաստատակամորեն

17. «Սա է Իմ պատվիրանը, որ իրար սիրեք, ինչպես որ Ես ձեզ սիրեցի: Ոչ ոք ավելի մեծ սեր չունի, քան՝ որ մեկն իր անձը դնի իր բարեկամների համար»:

18. Հովհաննես 15.12,13

7. 3. Ինչպե՞ս վարվել հուսախաբության հետ

8. 3. Ինչպե՞ս վարվել հուսախաբության հետ

1. Ուշադրությո՛ւն դարձրու ախտանշաններին

2. Հուսախաբության պատճառները

3. Քչերին վստահի՛ր

4. «Բայց Հիսուսն Իր անձը չէր վստահում նրանց, որովհետև Ինքը ճանաչում էր ամեն մարդու»:

5. Հովհաննես 2.24

6. «Իմաստուն որդին կուրախացնի իր հորը, և հիմար որդին իր մոր տրտմությունն է»:

7. Առակաց 10.1

8. Փոքր աղվեսներ, որոնք ավերում են այգիները

9. «Բռնե՛ք մեզ համար աղվեսներին, այգիներն ավերող պստիկ աղվեսներին...»:

10. Երգ Երգոց 2.15

9. 4. Վստահություն Հիսուսի նկատմամբ

1. «Ինչո՞ւ ես տրտում, ո՛վ իմ անձ, և շփոթված ես ինձանում: Աստծո՛ւն հուսա, որովհետև էլ կգոհանամ Նրանից, որ իմ երեսի փրկությունն է»:

2. Սաղմոս 42.5

10. 4. Վստահություն Հիսուսի նկատմամբ

1. Մարդիկ սխալական են

2. «Կոտրած ատամ և դյուրագլոր ոտք է՝ նեղ օրը անհավատարիմ մարդուն ապավինելը»:

3. Առակաց 25.19

4. Շարունակի՛ր նայել Հիսուսին

5. «Ուստի մենք էլ, որ վկաների այսքան բազմություն ունենք մեզ շրջապատած, դե՛ն գցենք ամեն ծանրություն և մեզ դյուրավ պաշարող մեղքը և համբերությամբ վազենք մեր առջև դրված ասպարեզի ընթացքը: Մտի՛կ տանք հավատքի Զորագլխին և Կատարողին` Հիսուսին, որ Իր առջև դրված ուրախության փոխարեն խաչը հանձն առավ և ամոթն արհամարհելով՝ Աստծո աթոռի աջ կողմը նստեց:

6. Ուրեմն, մտածե՛ք Նրա մասին, որ Իր դեմ եղած այսպիսի հակառակություն քաշեց մեղավորներից, որ դուք ձեր անձերով չհոգնեք թուլացած»:

7. Եբրայեցիների 12.1-3

8. Վերականգնվի՛ր

9. «Իրար հանդեպ միևնույն խորհուրդն ունեցե՛ք, բարձր բաներ մի՛ խորհեք, այլ խոնարհների հետ խոնարհվե՛ք, ձեր անձերում իմաստուն մի՛ եղեք»:

10. Հռոմեացիների 12.16

11. 5. Մտածի՛ր Աստծո գործերի մասին

12. «Ոչինչ հոգս մի՛ արեք, այլ ամեն բանում աղոթքով, աղաչանքով և գոհությունով` ձեր խնդրվածքները թող հայտնի լինեն Աստծուն: Եվ Աստծո խաղաղությունը, որ ամեն մտքից վեր է, կպահպանի ձեր սրտերն ու մտքերը Քրիստոս Հիսուսում»:

13. Փիլիպեցիների 4.6,7

11. 5. Մտածի՛ր Աստծո գործերի մասին

1. Ո՞ւմ հետ ես ընկերություն անում

2. Մտածի՛ր այս բաների մասին

3. «Այսուհետև, եղբայրնե՛ր, ինչ որ ճշմարիտ է, պարկեշտ, արդար, սուրբ, սիրուն, բարի անուն ունեցող, առաքինի և գովելի, ա՛յն մտածեք»:

4. Փիլիպեցիների 4.8

5. Հույս և սպասում

6. «Որ ճանաչեմ Նրան և Նրա հարության զորությունը և Նրա չարչարանքին մասնակից լինելը՝ Նրա մահվանը կերպարանակից լինելով»:

7. Փիլիպեցիների 3.10

8. Վիրավորանքը կասկած է առաջացնում

9. «Որպեսզի մեռելների հարությանը հասնեմ»:

10. Փիլիպեցիների 3.11

11. Առա՛ջ շարժվիր

12. «Ոչ թե արդեն հասել եմ կամ արդեն կատարյալ եմ, բայց հետևում եմ, որ հասնեմ նրան, ինչի համար էլ հենց Քրիստոս Հիսուսից բռնել եմ: Եղբայրնե՛ր, ես իմ անձը չեմ համարում, որ հասած լինեմ, բայց մեկ բան կա. ետևի բաները մոռանալով՝ դեպի առջևի լինողներն եմ նկրտում: Հետևում եմ դեպի նպատակը` Աստծո վերին կոչումի մրցանակին Քրիստոս Հիսուսում»:

13. Փիլիպեցիների 3.12-14

14. Ես նոր բան եմ անում

15. Ես Եմ

16. «Եվ Աստված ասաց Մովսեսին. «Ես Եմ, Որ Եմ»: Եվ ասաց. «Այսպես ասա Իսրայելի որդիներին. «Ինձ ԵՄ-ը ուղարկեց ձեզ մոտ՚»: Աստված նաև ասաց Մովսեսին. «Այսպե՛ս ասա Իսրայելի որդիներին. «Ձեր հայրերի Եհովա Աստվածը՝ Աբրահամի Աստվածը, Իսահակի Աստվածը և Հակոբի Աստվածը, ինձ ձեզ մոտ ուղարկեց»»: Այս է Իմ անունը հավիտյան, և այս է Իմ հիշատակը ազգից՝ ազգ»:

17. Ելից 3.14,15

18. Ետ մի՛ նայիր

19. «Հիսուսն էլ նրան ասաց. «Ով իր ձեռքը մաճի վրա է դնում և ետ նայում, հարմար չէ Աստծո արքայության համար»:

20. Ղուկաս 9.62

21. Ե՛տ դարձիր կամ շարունակի՛ր

22. «Որովհետև այսպիսի բաներ խոսողները հայտնի ցույց են տալիս, որ մի հայրենիք են որոնում: Եվ եթե այն էին հիշում, որտեղից դուրս եկան, ժամանակ ունեին ետ դառնալու: Բայց հիմա ավելի ազնիվին են ձգտում, այսինքն՝ երկնավորին, և դրա համար Աստված ամոթ չի համարում` նրանց Աստվածը կոչվելու, որովհետև մի քաղաք է պատրաստել նրանց համար»:

23. Եբրայեցիների 11.14-16

24. Արցունքներով ցանել, և ցնծությունով հնձել

25. «Արտասուքով ցանողները ցնծությունով կհնձեն»:

26. Սաղմոս 126.5

27. Դրա համար Աստվածաշնչի միջոցով Աստված մեզ քաջալերում է՝ չհուսախաբվել, չհրաժարվել և չտկարանալ, որովհետև Նա գիտի, որ «….իրիկունը լաց է գալիս, իսկ առավոտը՝ ցնծություն» (Սաղմ. 30.5):

28. Աստված կավարտի Իր գործը

29. «Եվ հաստատ համոզված եմ, թե Նա, որ ձեզանում սկսեց այս բարի գործը, կկատարի էլ մինչև Հիսուս Քրիստոսի օրը»:

30. Փիլիպեցիների 1.6

31. 6. Նոր գինին, նոր տիկերը

32. «Մի առակ էլ ասաց նրանց, թե ոչ ոք մի նոր հանդերձի կարկատան հին հանդերձի վրա չի գցի, ապա թե ոչ՝ այն նորն էլ կպատռի, և հնի հետ չի միաբանվի այն կտորը, որ նորից է: Եվ ոչ ոք նոր գինին հին տիկերի մեջ չի լցնի, ապա թե ոչ՝ նոր գինին տիկերը կպատռի: Ինքն էլ կթափվի, և տիկերն էլ կկորչեն: Այլ՝ նոր գինին նոր տիկերի մեջ պետք է լցվի, և երկուսն էլ կպահվեն»:

33. Ղուկաս 5.36-38

34. 6. Նոր գինին, նոր տիկերը

35. Ո՞րն է լավագույնը

36. «Եվ ոչ ոք չկա, որ հինը խմի՝ շուտով նորը կամենա, որովհետև ասում է, թե հինը ավելի քաղցր է»:

37. Ղուկաս 5.39

38. Նորը սկսվել է

39. «Ուրեմն, եթե մեկը Քրիստոսում է, նոր ստեղծված է. հներն անցան, և ահա ամեն բան նոր եղավ»:

40. Բ Կորնթացիների 5.17

41. Դուրս գալ հնից և մտնել նորի մեջ

42. «Որովհետև Աստված մեզ համար ավելի լավ բան նախապատրաստեց….»:

12. Ամփոփում

1. «Որ Քրիստոսը հավատքով բնակվի ձեր սրտերում, և դուք սիրով արմատ գցած և հաստատված լինեք»:

2. Եփեսացիների 3.17

3. Մաս 2. Սուրբգրային խոսքեր

4. Սուրբգրային խոսքեր` հաղթահարելու հուսախաբությունը

5. Աղոթք՝ հուսախաբության

6. Աղոթք` Աստծո հետ

13. Հեղինակի մասին

Օգնի՛ր ինձ. ես

ՀՈՒՍԱԽԱԲՎԱԾ ԵՄ

Հաղթահարել զգացմունքային պատերազմները Աստծո Խոսքի զորությամբ

ՋՈՅՍ ՄԱՅԵՐ

Ծանոթություն

Բոլորս էլ ժամանակ առ ժամանակ հուսախաբվում ենք: Իրականում, զարմանալի կլիներ, եթե ամբողջ շաբաթվա ընթացքում հուսախաբության չբախվեինք: Մենք ցանկանում ենք (նախօրոք որոշակի ուղղության վրա հաստատվելով), որ ինչ-որ բան տեղի ունենա որոշակի ձևով, և երբ դա տեղի չի ունենում, հուսախաբվում ենք: Եթե հուսախաբությանը ճիշտ լուծում չի տրվում, դա հուսահատության է վերածվում: Եթե երկար ժամանակ հուսահատված ենք մնում, ապա ենթակա ենք ամայացման, և այդ ժամանակ անընդունակ ենք դառնում նախաձեռնելու կամ որևէ բան անելու:

Շատ քրիստոնյաներ կյանքում անկում են ապրել, որովհետև չեն իմացել, թե ինչպես վարվեն հուսահատության պահին:

Այն ամայությունը, որ նրանք ապրում են, շատ հավանական է, որ սկսվել է ճիշտ լուծում չստացած փոքր հուսահատությունից: Հիսուսը բժշկում էր նրանց, ովքեր սատանայի կողմից հարստահարված էին (տե՛ս Գործք 10.38): Հուսահատված, ընկճված և ավերված կյանքով ապրելն Աստծո կամքը չէ: Երբ հուսահատվում ենք, պետք է սովորենք վերականգնվել, որպեսզի չհայտնվենք հուսախաբված վիճակում, իսկ հետո կործանվենք: Երբ սովորենք հուսալ ու վստահել Ժայռին` Հիսուսին (տե՛ս Ա Կորնթ. 10.4), և հակառակ կանգնենք սատանայի հարձակումներին, կարող ենք ապրել Տիրոջ ուրախությամբ և խաղաղությամբ և լինենք հուսախաբություններից ազատ:

Մաս 1. Ազատ լինել հարստահարումներից

1. Ամենազորն ապրում է մեր մեջ

«… Հիսուսին, որ Նազարեթից է, թե ինչպես Նրան Աստված Սուրբ Հոգով և զորությունով օծեց, որ ման եկավ՝ բարի անելով և սատանայից բոլոր հարստահարվածներին բժշկելով, որովհետև Աստված Նրա հետ էր»:

Գործք 10.38

1. Ամենազորն ապրում է մեր մեջ

Իր երկրային ծառայության ընթացքում Հիսուսը Սուրբ Հոգու օծությամբ ազատություն էր տալիս սատանայից բոլոր հարստահարվածներին: Այդ զորությունն առկա է նաև այսօր: Աստծո կամքը չէ, որ Իր զավակները հարստահարված կամ ընկճված լինեն, և Հիսուսի զորությունն այսօր ընդունակ է մեզ ազատելու հարստահարությունից:

Ըստ Վեբսթերի բառարանի՝ «ճնշել» նշանակում է «ծանրաբեռնել», մասնավորապես՝ «ճնշել միտքը կամ հոգին, ինչպես նաև ոչնչացնել կամ ցնցել, վայր գցել»: Ես հավատում եմ, որ թշնամին` սատանան, ոչ միայն կարող է ճնշել մեր միտքը և հոգին, այլ նաև՝ մեր մարմինն ու շունչը: Հաճախ չենք հասկանում, թե ինչն է այդքան անհանգստացնում մեզ:

Բոլորս էլ ինչ-որ ժամանակ ծանրության բեռն զգացել ենք մեզ վրա: Մեզնից շատերը դժվարացել են այդ վիճակում մտածել կամ որոշումներ կայացնել: Հաճախ ֆիզիկապես ենք ընկճվել:

Մենք պետք է հիշենք, որ տարբեր ժամանակներում սատանան կփորձի այլևայլ նպատակների համար ճնշել մեզ տարբեր միջոցներով: Բայց մենք Հիսուսի միջոցով կարող ենք հաստատակամ դեմ կանգնել սատանային: Եթե հաստատակամ չլինենք, նա՛ հաստատակամ կլինի մեր հանդեպ:

Ինչևէ, սատանան է ամեն չարի սկզբնաղբյուրը, բայց կան բաներ, որ մենք ենք անում, և դրանք կարող են պատճառ դառնալ՝ մեզ ճնշված կամ ծանրության բեռի տակ զգալու: Մենք կճնշվենք, եթե ճիշտ լուծում չտանք առաջացող փոքր խնդիրներին: Նրանք, ովքեր բամբասում, բողոքում, չարախոսում և դատում են, կարող են ճնշվածության տակ ընկնել:

Նորոգվելու համար պետք է հակառակ կանգնենք սատանային և նրա բոլոր հնարքներին, որոնցով փորձում է ճնշել մեզ: Պետք է նաև զգոն լինենք, որ ինքներս մեզ վրա ճնշում և ընկճվածություն չբերենք: Եվ ամենակարևորը՝ պետք է հաստատակամորեն անենք այն, ինչ Աստված է ասում: Տերը մեզ տալիս է Իր Հոգին՝ գործելու մեր մեջ զորավոր ձևով:

Ըստ Վեբսթերի՝ հաստատակամ լինելը համոզիչ գործողություններ նախաձեռնելն է, այսինքն՝ եռանդուն, համարձակ, հաստատակամ, նախաձեռնող լինելը:

Մարդու պատկերացումն ի սկզբանե չար նպատակի համար չի արարվել: Պատկերացման միջոցով ծագում են նոր մտքեր, որոնք թույլ են տալիս կատարել նորանոր վերափոխումներ: Մտածեք, թե բոլոր կենդանիներին անուններ դնելու համար որքան ստեղծագործող պետք է լիներ Ադամը` մինչ մեղքի մեջ ընկնելը: Մինչդեռ մեզնից մի քանիսը շփոթվում են նույնիսկ իրենց շանը անուն դնելիս:

Առաջնորդվի՛ր Հոգով

Հետևելով Սուրբ Հոգու առաջնորդությանը և թույլ տալով, որ Սուրբ Հոգու պտուղներն ի հայտ գան մեր կյանքում (տե՛ս Գաղատ. 5.22,23)՝ մենք նախաձեռնողներ և վերափոխողներ ենք դառնում: Մենք կարող ենք նպատակայնորեն դրսևորել մեր մեջ գոյություն ունեցող Աստծո ստեղծարար կարողությունը: Շատերը ձանձրացել են, քանի որ ավելի շատ ընկճված վիճակում են, քան հաստատակամ: Եթե զարգացնենք Աստծուց մեզ տրված ստեղծագործող կարողությունը, դա կհեռացնի ձանձրույթը: Ոմանք ավելի ստեղծագործող են, քան մյուսները: Բայց մեզնից՝ յուրաքանչյուրը կարող է գործածել ստեղծագործող պատկերացումը, հաստատակամությունը և վերափոխումը՝ իր կյանքը դարձնելով ավելի բավարարված, արդյունավետ և կատարյալ:

Սատանան պետք է փախչի քեզնից

Սատանան խաբում է մեզ (տե՛ս Հովհ. 8.44): Եթե մենք հաստատակամ չենք և չենք դադարում նրա ստերը լսելուց, ուրեմն մեր կյանքում տեղ ենք տալիս նրան: Նա նման է մի մռնչացող առյուծի (տե՛ս Ա Պետր. 5.8), բայց մեր մեջ Հուդայի Առյուծն է՝ Հիսուսը: Մենք պետք է մռնչանք:

Երբ սատանան առաջին քայլն է անում՝ մոտենալով մեզ, հոգևորապես այնքան արթուն պետք է լինենք, որ ետ մղենք նրան: Դա մեզնից մի քանի վայրկյան պետք է պահանջի: Սատանան միշտ փորձում է հարձակվել, և որքան մեզ ետ պահենք, այնքան նա կշարունակի առաջանալ: Բայց եթե նրան դեմ դուրս գանք այն իշխանությամբ, որ ունենք Հիսուս Քրիստոսով, նա կնահանջի:

Մենք պետք է շարունակենք այդ իշխանությամբ հակառակվել նրան: Եթե դադարենք գործելուց, նա՛ կհարձակվի՝ անհանգստացնելով մեզ: Սատանան ստախոս է և պարծենկոտ: Նա գալիս է առյուծի նման, բայց առյուծ չէ: Հիսուս Քրիստոսին հավատալու շնորհիվ մենք զորություն ունենք մեր մեջ. «…Ավելի մեծ է Նա, որ ձեզանում է, քան թե նա, որ աշխարհի մեջ է» (Ա Հովհ. 4.4):

Աստծո Խոսքը լա՛վ իմացիր, որ սատանային հակառակ կանգնես և ասես. «Ստախո՛ս: Ո՛չ, ես քեզ չե՛մ լսում»:

Մեր կյանքը կարող ենք վատնել՝ մեզ պաշտպանելով և սատանայից թաքնվելով, բայց կարող ենք նաև հաղթական ապրել՝ ստիպելով, որ նա պաշտպանվի:

Ընտրի՛ր կյանքը

«Այսօր երկինքն ու երկիրը վկա եմ կանչում ձեզ վրա, որ կյանքը և մահը, օրհնությունը և անեծքը ձեր առջև դրի. ուրեմն, կյանքը ընտրի՛ր, որ ապրես դու և քո սերունդը»:

Երկրորդ Օրինաց 30.19

Ուրախությունն ու երջանկությունը դրսից չեն գալիս: Դրանք մեր մեջ են: Դրանք գիտակցաբար արվող որոշումներ են, կանխամտածված ընտրություններ, որ ինքներս ենք անում ամեն օր:

Մեր ծառայության մեջ մի երիտասարդ կին է աշխատում, և նրա կյանքում կան բաներ, որ կցանկանար փոխել: Սակայն, չնայած իր բոլոր հոգսերին, նա ուրախ և երջանիկ է: Այդ երիտասարդ կինն ուրախությամբ և երջանկությամբ լի է ոչ թե նրա համար, որ որևէ խնդիր չունի, այլ՝ որ որոշել է լցվել Տիրոջ ուրախությամբ:

Մեզնից յուրաքանչյուրն ամեն օր պետք է ընտրություն անի. կա՛մ ընտրում ենք հնազանդորեն լսել սատանային և թույլ տալ, որ նա կործանի մեր կյանքը, կա՛մ ընտրում ենք հաստատակամորեն դեմ կանգնել նրան և ապրել լիարժեք կյանքով, որ Աստված ապահովել է մեզ համար Իր Որդու՝ Հիսուս Քրիստոսի միջոցով: Ինչևէ, այսպես թե այնպես, մենք կգնանք Երկինք: Բայց արդյո՞ք ուզում ենք հասնել Երկինք և հայտնաբերել, որ ավելի շատ ուրախություն կարող էինք ունենալ մեր կյանքի ճանապարհին: Եկեք ընտրենք կյանքը և վայելենք այնպես, ինչպես Աստված է կամենում:

Արթո՛ւն եղեք և աղո՛թք արեք

«Արթո՛ւն եղեք և աղո՛թք արեք (խիստ ուշադի՛ր եղեք), որ փորձության մեջ չմտնեք. հոգին հոժար է, բայց մարմինը` տկար»:

Մատթեոս 26.41

Ենթադրենք՝ դուք գիտեք, որ ձեր տունը շրջապատված է թշնամիներով, և նրանք ցանկացած պահի կարող են ներխուժել և հարձակվել: Ի՞նչ եք կարծում՝ արթուն կմնայի՞ք տունը հսկելու համար, թե՞ ոչ:

Ի՞նչ կանեիք, եթե ինչ-որ պատճառով չկարողանայիք արթուն մնալ և տունը հսկել: Արդյո՞ք հոգ չէիք տանի, որ ընտանիքի անդամներից մեկն արթուն մնար և զգուշացներ վտանգի պահին: Այս համարում Հիսուսը մեզ պատվիրում է՝ արթուն մնալ, խիստ ուշադիր, զգոն և ակտիվ լինել, հսկել և աղոթել:

Որպես հավատացյալներ՝ մենք պետք է արթուն և զգոն լինենք: Մենք միշտ պետք է պատրաստ լինենք՝ դեմ կանգնելու թշնամու հարձակումներին:

Եղի՛ր պատերազմող

«Պատերազմի՛ր հավատքի բարի պատերազմը….»:

Ա Տիմոթեոս 6.12

Լինել հաստատակամ՝ նշանակում է լինել պատերազմող:

Ինչպես Պողոս առաքյալն իր մասին է ասում՝ բարի պատերազմը պատերազմեցի (տե՛ս Բ Տիմոթ. 4.7), ճիշտ այդպես էլ նա Տիմոթեոսին է սովորեցնում՝ պատերազմել հավատքի բարի պատերազմը:

Մեր կյանքում մենք նույնպես պետք է պատերազմենք հավատքի բարի պատերազմը՝ հոգևոր թշնամիների դեմ պայքարելով թե՛ մեր մտքում, և թե՛ մեր սրտում:

Պատերազմել հավատքի բարի պատերազմը՝ նշանակում է ճանաչել թշնամուն, իմանալ, թե երբ է ամեն ինչ ճիշտ ընթանում, և երբ՝ սխալ:

Օրինակ` մի անգամ զրուցում էի մի մարդու հետ: Երբ լսում էի նրան, իմ մեջ անհանգստություն էր առաջանում: Ես մտածում էի. «Ի՞նչ է կատարվում և ինչո՞ւ»: Եվ որքան շատ էի մտածում, այնքան ավելի էի համոզվում, թե ինչն էր խնդիրը:

Ամեն անգամ, երբ մենք հանդիպում և զրուցում էինք, ես սկսում էի անհանգստանալ ու մտածել. «Արդյո՞ք այս մարդը ճիշտ է հասկանում ինձ»:

Հերթական հանդիպման ժամանակ նույն զգացումն առաջացավ: Բայց այս անգամ ես ավելի հաստատակամ մոտեցում ցուցաբերեցի. ուղղակի սկսեցի աղոթել. «Հիսուս Քրիստոսի անունով՝ ես իշխանություն եմ վերցնում այս ոգու վրա: Եվ իմ հոգը չէ, թե այս մարդն ինչ է մտածում իմ մասին. դա նրա և Աստծո գործն է: Ես պետք է ազատ լինեմ: Ես չեմ կարող ամբողջ կյանքում մտածել և անհանգստանալ, թե ինչ են մտածում մարդիկ: Սատանա՛, ես այլևս չեմ անհանգստանալու: Հիսուսի անունով՝ դա վերջացած է»:

Ես քայլ արեցի, և ազատությունը ներթափանցեց իմ մեջ: Որքան պասիվ էի, այնքան սատանան ավելի էր չարչարում ինձ:

Սա է մեր խնդիրը: Մենք շատ պասիվ ենք: Շատ հաճախ մենք չենք հակառակվում թշնամուն, երբ նա հարձակվում է՝ բերելով անհանգստություն, վախ, կասկած կամ էլ դատապարտություն: Մենք ետ ենք քաշվում մի անկյուն և թույլ ենք տալիս, որ նա մեզ հարվածի:

Մենք ոչ թե պետք է սատանայի վրա տպավորություն թողնողներ լինենք, այլ՝ պատերազմողներ:

Սատանան ուզում է, որ մենք պատերազմենք մարդկանց հետ, չարությամբ լցվենք նրանց հանդեպ: Նա ցանկանում է գողանալ մեր կյանքի խաղաղությունը և ուրախությունը: Բայց Աստված ուզում է, որ պատերազմող լինենք և հոգևոր աշխարհի թշնամիների դեմ պատերազմենք:

Ո՞րն է բնականոն վիճակը

«Որովհետև՝ ուր որ նախանձ (չարություն) և կռիվ (մարմնական ցանկություններ) կա, այնտեղ անկարգություն (անհանգստություն, աններդաշնակություն, մեղսագործություն) և բոլոր չար բաները կան: Բայց վերին իմաստությունը, նախ և առաջ, սուրբ է, և հետո խաղաղարար, հեզ, հլու, ողորմությունով և բարի պտուղներով լիքը, անկողմնասեր, անկեղծ»:

Հակոբոս 3.16,17

Շփոթությունը վերածնված քրիստոնյայի համար բնականոն վիճակ չէ, և Աստված չի ցանկանում, որ այդ վիճակում լինենք: Այսպիսով՝ ցանկացած ժամանակ, երբ շփոթության մեջ ենք ընկնում, պետք է հարձակում գործենք:

Շատ հաճախ կարծում ենք, թե ինչ-որ բան սխալ է ընթանում, և չենք հասկանում, որ գտնվում ենք հոգևոր հարձակման տակ:

Հաջորդ սխալն այն է, որ արթուն մնալու և աղոթք անելու փոխարեն՝ ինչպես Հիսուսն է պատվիրել, պատասխաններ ենք փնտրում:

Ցանկացած ժամանակ, երբ անբնական վիճակ ես զգում, արթո՛ւն եղիր և աղո՛թք արա: Այսպես սովորում ես անդադար աղոթել (տե՛ս Ա Թեսաղ. 5.17): Եվ հարկ եղած դեպքում պատրաստ ես լինում ցանկացած ժամանակ աղոթելու:

Բայց ո՞րն է հավատացյալի համար բնականոն վիճակը: Այս հարցին պատասխանելու համար ուսումնասիրենք, թե որն է անկանոն վիճակը:

Անհանգստանալ, բարկանալ, փորձել հասկանալ այնպիսի բաներ, որոնց համար պատասխաններ չունենք, մտահոգվել, թե ինչ կմտածեն մեր մասին մարդիկ, ընկճվել, ճնշվել, մտածել, որ մենք լավը չենք կամ ձախողակ ենք: Այս բոլորը բնորոշ են անկանոն վիճակին:

Միգուցե սրանք բնականոն են դարձել որոշ մարդկանց համար, բայց Աստված երբեք չի նախատեսել, որ մենք շարունակաբար տանջանքի, չարչարանքի, մտատանջությունների մեջ ապրենք: Եվ երբ այսպիսի մտքեր են գալիս, պետք է հասկանանք, որ սրանք թշնամու ստերն են:

Վոչման Նին «Հոգևոր մարդը» գրքի «Ծանրություն հոգու վրա» ենթավերնագրում գրել է. «Հոգին կարիք ունի լինելու կատարյալ ազատության մեջ: Այն միշտ պետք է օդի մեջ լողացող լույս լինի… Քրիստոնյան պետք է հասկանա, թե ինչ ծանրություն է դրված իր հոգու վրա: Հաճախ նա ընկճվածություն է զգում, կարծես 1000 ֆունտ բեռ է դրված սրտին... Դա թշնամին է անում՝ նրա հոգին անհանգստացնելու, ուրախությունից և լուսավորությունից զրկելու, ինչպես նաև Սուրբ Հոգու հետ համագործակցելուն անընդունակ դարձնելու համար... Ազատ հոգին հիմք է հաղթության համար… Երբ հոգին ընկճված է, միտքը չի կարող ճիշտ ձևով գործել»:

Մեր բոլոր անդամները միասին են գործում: Մենք մեզ պետք է պահենք ազատ և բնականոն վիճակում: Դրա համար պետք է լինենք Տեր Հիսուս Քրիստոսի առաջնորդության ներքո:

Քրիստոսի աստվածությունը

«Խորհուրդներ ենք քանդում և ամեն բարձրություն, որ գոռոզանում է Աստծո գիտության դեմ: Եվ գերի ենք բռնում ամեն միտք՝ Քրիստոսին (Մեսիային) հնազանդեցնելու համար»:

Բ Կորնթացիների 10.5

Տերը մեզ հաղթանակ կտա սատանայի դեմ, բայց դա կանի միայն այն ժամանակ, երբ Նրան խնդրենք, որ ներգրավվի մեր խնդրի մեջ:

Ոչինչ չի կարող փոխել մեր վիճակը, եթե մեր ամբողջ արածը միայն նստելն ու երազելը լինի:

Տերը պատրաստ է, Նա կամենում է և կարող է օգնել, բայց մենք պետք է քայլ անենք: Մենք պետք է գործենք, որպեսզի չընկնենք պասիվության, անտարբերության, ծուլության, թմրության, ընկճվածության, հուսախաբության և հուսալքման մեջ: Մենք չենք կանչվել գործելու մեր զգացմունքների համեմատ: Մենք այն ժողովուրդն ենք, որ կանչված է Աստծո Խոսքին ապավինելու և իր կյանքում այդ Խոսքը կիրառելու համար: Դրա համար պետք է ամեն ժամանակ հոգևորապես արթուն մնանք:

2. Վեց բան, որ հաստատակամորեն պետք է անել

«Բայց Հովհաննես Մկրտչի օրերից մինչև հիմա Երկնքի արքայությունն ուժով է առնվում, և ուժեղները հափշտակում են այն»:

Մատթեոս 11.12

2. Վեց բան, որ հաստատակամորեն պետք է անել

Մենք ուժով պետք է վերցնենք Աստծո թագավորությունը, արդարությունը, խաղաղությունը և ուրախությունը (տե՛ս Հռոմ. 14.17): Եթե հուսախաբության մեջ ես, հաստատակամորեն կանգնեցրո՛ւ սատանայի հարձակումը:

Վեց բան կա, որ հաստատակամորեն պետք է անել.

• Մտածել հաստատակամորեն,

• Աղոթել հաստատակամորեն,

• Խոսել հաստատակամորեն,

• Տալ հաստատակամորեն,

• Գործել հաստատակամորեն,

• Սիրել հաստատակամորեն:

Մտածի՛ր հաստատակամորեն

«Կամ՝ ո՞ր թագավորն է, որ գնա ուրիշ թագավորի հետ պատերազմ անելու. մի՞թե չի նստի առաջ խորհուրդ անի՝ տասը հազարով կարո՞ղ է դեմ կենալ նրան, որ քսան հազարով գալիս է իր վրա»:

Ղուկաս 14.31

Գեներալը, որ պատերազմի է պատրաստվում՝ վտանգի ենթարկելով իրեն և իր բանակը, նախ՝ մտածում, ծրագրում և հաշվարկում է, թե ինչպես կարող է հարձակվել և հաղթել թշնամուն:

Մենք նույնը պետք է անենք ամեն օր, ինչպես նաև մեր քրիստոնեական պատերազմների ժամանակ:

Պետք է մտածենք՝ ինչպե՞ս կարող ենք պարտքը վերադարձնել, ինչպե՞ս կարող ենք տունը մաքրել, ինչպե՞ս կարող ենք ավելի լավ ապահովել ընտանիքը:

Բայց նաև պետք է մտածենք՝ ինչպե՞ս կարող ենք ավելի շատ մարդկանց վկայել, ինչպե՞ս կարող ենք օրհնություն լինել թշվառի համար, ինչպե՞ս կարող ենք ավելի շատ տալ Աստծուն:

Մտածի՛ր սրա մասին: Հարցրո՛ւ ինքդ քեզ, թե ինչպես կարող ես ավելի ներգրավվել ծառայության մեջ:

Իհարկե, եթե դու ընտանիք ունես, դա պետք է լինի քո առաջին պարտականությունը: Պետք չէ առաջնահերթ պարտավորությունները դուրս թողնել: Եթե երիտասարդ երեխաներ ունես, պետք է շատ ժամանակ անցկացնես նրանց հետ, հատկապես՝ նրանց ձևավորման շրջանում:

Բայց երբեմն ծառայությունը և ընտանիքը հնարավոր է համատեղել: Ես դա արել եմ տարիներ շարունակ: Իմ ծառայությունը, որը կոչվում է «Կյանքը՝ Խոսքի մեջ», սկսեցի՝ երբ որդիս ընդամենը մեկ տարեկան էր:

Դու կհայտնաբերես, որ ցանկացած գործ կարող ես անել, եթե Աստծուց ես կանչված: Եվ եթե ցանկություն ունես, այդքանը բավական է կարողանալու համար:

Եղի՛ր ստեղծագործող: Մի՛ նստիր՝ միայն երազելով, թե ավելին կարող էիր անել: Նախաձեռնի՛ր և սկսի՛ր: Մտածի՛ր հաստատակամորեն:

Աղոթի՛ր հաստատակամորեն

«Ուրեմն, համարձակությամբ մոտենանք շնորհքի աթոռին (Աստծո շնորհաց գահին, մենք՝ մեղավոր անարժաններս), որ ողորմություն ընդունենք (մեր անհաջողությունների համար), և շնորհք գտնենք՝ պատշաճ ժամանակին օգնելու (համապատասխան օգնություն գա ճիշտ ժամանակին, երբ մենք դրա կարիքը կունենանք)»:

Եբրայեցիների 4.16

Մենք պետք է գանք Աստծո գահի առջև՝ առանց վախի, վստահորեն և

համարձակությամբ, այսինքն՝ հաստատակամորեն:

Չպետք է վախենալ կամ ամաչել Աստծուց: Մենք կարող ենք համարձակորեն մոտենալ Նրան և խնդրել այն, ինչ մեզ պետք է: Կարող ենք Նրան խնդրել, որ մեզ համար իրականություն դարձնի Իր Խոսքում տված խոստումները:

Եփեսացիներին ուղղված թղթի 3.20-ում ասվում է, որ Աստված կարող է շատ ավելին անել, քան այն ամենը, ինչ համարձակորեն խնդրում ենք կամ մտածում (անսահմանորեն՝ մեր աղոթքներից, մտածածներից, հույսերից կամ երազանքներից ավելին): Մենք պետք է վստահ, համարձակ, հաստատակամ, խիզախ քրիստոնյաներ լինենք:

Երբ մոտենաս Աստծո գահին, մոտեցի՛ր հաստատակամորեն:

Խոսի՛ր հաստատակամորեն

«Եթե մեկը խոսում է, թող՝ ինչպես Աստծո հրամաններ խոսի….»:

Ա Պետրոս 4.11

Որպես Աստծո զավակներ՝ մենք խոսելիս պետք է հաստատակամ ձայն ունենանք:

Ես նկատի ունեմ ոչ թե մարմնի, այլ չար ուժերի դեմ հաստատակամ լինելը:

Մատթեոս 10.16-ում Աստված սովորեցնում է լինել աղավնիների պես միամիտ, իսկ Առակաց 28.1-ում՝ առյուծի պես համարձակ:

Ես մեծ դժվարությամբ եմ հաշտվել այս երկու համեմատություններին:

Հետո հիշեցի մի քրիստոնյայի մասին, ում տնօրենը քրիստոնյա չէր: Վերջինս կանչել էր նրան և սկսել անարդար ձևով մեղադրել: Աշխատողը գիտեր, որ եթե խոսեր՝ տնօրենն ավելի կբարկանար, ուստի նա միայն լռել էր՝ սպասելով, որ Տերն իրեն պաշտպաներ:

Գուցե արտաքինից նա հանգիստ էր՝ ինչպես աղավնին, բայց ներսում համարձակ էր՝ առյուծի նման:

Նույնը և մենք՝ մարմնով երբեմն պասիվ ենք, բայց հոգով հաստատակամորեն արձագանքում ենք: Կարող ենք թույլ տալ, որ տհաճ բառեր ուղղվեն մեզ, բայց ներքուստ չընդունենք դրանք: Կարող ենք մերժել մեզ վրա եկող դատապարտությունը:

Երբ մեզ վիրավորում են, կարող ենք Հոգով աղոթել: Հետո, երբ դուրս գանք այդ վիճակից, կարող ենք հաստատակամորեն և իշխանությամբ խոսել հոգևոր աշխարհում գտնվող թշնամիների վրա, ովքեր մեզ վիրավորել են:

Ցանկացած ժամանակ, երբ ինչ-որ մեկն իմ դեմ է դուրս գալիս, ես անմիջապես սկսում եմ հոգով աղոթել՝ հոգևորապես պաշտպանելով ինձ:

Տարիներ շարունակ թույլ եմ տվել, որ մարդիկ ինձ վրա բարդեն իրենց տրամադրությունը: Կար ժամանակ, երբ փորձեցի մարմնավորապես դեմ դուրս գալ նրանց, բայց համոզվեցի, որ այդ միջոցը չի օգնում: Ես հասկացա, որ մեր պատերազմը մարմնի և արյան դեմ չէ, այլ հոգևոր չար ուժերի և իշխանությունների դեմ: Այսպիսով, սովորեցի, թե ինչպես հոգևոր պայքար մղել:

Միգուցե դու նույնպես պետք է սովորես և անես նույնը: Եղի՛ր միամիտ՝ ինչպես աղավնին, և համարձակ՝ ինչպես առյուծը:

Երբ խոսում ես մարդկանց հետ, գլուխդ մի՛ կախիր, մի՛ դժգոհիր, մի՛ փնթփնթա և մի՛ տրտնջա: Հաստա՛տ նայիր նրանց աչքերին և խոսի՛ր պարզ, հստակ, անկեղծ: Ճի՛շտ ձևակերպիր և շարադրիր միտքդ: Վստա՛հ, համոզի՛չ, հասկանալի՛ ասա այն, ինչ ուզում ես ասել:

Մի՛ եղիր կեղծավոր, անվստահ, անապահով. եղի՛ր համարձակ:

Եթե դու երգում և փառաբանում ես Աստծուն, դա հաստատակամորե՛ն արա:

Երբ ցանկանում ես ինչ-որ բան ասել, խոսի՛ր՝ ինչպես Աստծո մի մարգարե: Արա՛ ուրախությամբ, գթառատությամբ, ողորմածությամբ և հաստատակամորեն:

Տո՛ւր հաստատակամորեն

«Տվե՛ք, և կտրվի ձեզ՝ լավ չափով՝ թափ տրված, շարժված, լիփ-լիքը կտան ձեր գոգը»:

Ղուկաս 6.38

Երբ տալիս ենք, պետք է տանք առատորեն և հաստատակամորեն, քանի որ՝ ինչպես տալիս ենք, այնպես էլ ստանում ենք:

Երբ նայում ենք դրամապանակին, չպետք է այնտեղից հանենք նվազագույնը, ընդհակառակը՝ պետք է տանք այնպես, ինչպես Աստված է տալիս՝ առատորեն:

Չկա շատ կամ քիչ նվիրաբերություն. մենք պետք է սովորենք տալ հաստատակամորեն՝ ինչպես մեր քրիստոնեական կյանքի ցանկացած հարցերում ենք վարվում:

Ես ուզում եմ տալ: Եվ ցանկանում եմ տալ ամեն ժամանակ:

Մի անգամ քրիստոնեական գրախանութում տեսա մի փոքրիկ նվիրաբերության արկղ, որի վրա գրված էր. «50 ցենտով կարող է 2 օր կերակրվել 2 երեխա»:

Երբ նվիրատվություն անելու համար բացեցի դրամապանակս, մի ձայն ներսից ասաց. «Կարիք չկա, որ դա անես»:

Անմիջապես ըմբոստացա: Ոչ ոք չէր կարող դա նկատել իմ արտաքինից, բայց ես իմ ներսում արթնացա: Վերցրի դրամապանակս, հանեցի գումարը և դրեցի արկղի մեջ: Ես դա արեցի՝ ապացուցելու, որ կարող եմ տալ: Դա իմ ազատ կամքն ապացուցող գործողություն էր:

Նույնը կարող ես անել և դու: Երբ ուզում ես ետ քաշվել, տո՛ւր ավելի շատ: Ցո՛ւյց տուր սատանային, որ հաստատակամորեն կարող ես տալ:

Գործի՛ր հաստատակամորեն

«Ամեն բան, որ ձեռքդ գտնի անելու, ուժովդ արա….»:

Ժողովող 9.10

Ինչ-որ հանձն ենք առնում, պետք է հաստատակամորեն անենք: Մի՛ վերցրու առաջադրանքներ, որոնցից կսարսափես և կցանկանաս փախչել: Բորբոքվի՛ր Սուրբ Հոգով և համարձակորեն հայտարարի՛ր. «Սա այն գործն է, որ Տերն է ինձ տվել, և ես, Սուրբ Հոգու օգնությամբ, սա կանեմ իմ ամբողջ կարողությամբ՝ Աստծո փառքի համար»:

Սիրի՛ր հաստատակամորեն

«Սա է Իմ պատվիրանը, որ իրար սիրեք, ինչպես որ Ես ձեզ սիրեցի: Ոչ ոք ավելի մեծ սեր չունի, քան՝ որ մեկն իր անձը դնի իր բարեկամների համար»:

Հովհաննես 15.12,13

Որպես Աստծո որդիներ՝ մարդկանց պետք է սիրենք՝ ինչպես Աստված է մեզ սիրում: Սիրել հաստատակամորեն և զոհողությամբ: Սիրելը՝ ջանք ներդնելն է: Մենք երբեք չենք սիրի որևէ մեկին, եթե համաձայն չենք գին վճարելու:

Մի անգամ մի կնոջ գեղեցիկ ականջօղեր նվիրեցի: Մարմինս ուզում էր դրանք պահել, բայց հոգիս ինձ ասաց, որ հնազանդ լինեմ Տիրոջը և նվիրեմ:

Որոշ ժամանակ անց այդ կինը հավաքույթի ընթացքում պատմեց, թե ինչպես են իրեն նվիրել այդ օղերը, և ասաց, որ նա դրանք կրում է որպես ձրի պարգև:

Տերն ինձ ասաց. «Այո՛, դա ձրի պարգև էր նրա համար, բայց քեզ համար ինչ-որ բան արժեցավ, ինչպես փրկությունը, որ ձրի պարգև է քեզ համար, բայց Հիսուսի համար Իր կյանքն արժեցավ»:

Սերը բոլոր պարգևներից ամենազորավորն է: Երբ ցույց տաս Աստծո սերը, եղի՛ր անշահախնդիր, զոհաբերող, հաստատակամ:

3. Ինչպե՞ս վարվել հուսախաբության հետ

3. Ինչպե՞ս վարվել հուսախաբության հետ

Ըստ Վեբսթերի՝ «հուսախաբվել» նշանակում է «հույսը, ցանկությունը կամ սպասումը անբավարար թողնել»:

Այլ խոսքով՝ երբ մենք հույս ենք տածում, ցանկանում կամ ինչ-որ բանի ենք սպասում, և դա չի բավարարվում, մենք հուսախաբվում ենք:

Մեզնից ոչ ոք այնքան հավատք չունի, որ կյանքում զերծ մնա հուսախաբություններից: Հուսախաբությունը փաստ է կյանքում, մի բան, որին պետք է հանդիպենք և ճիշտ լուծում տանք, հակառակ դեպքում դա կործանման կհասցնի:

Հաճախ մարդիկ կործանվում են՝ առանց պատճառն իմանալու: Նրանք չեն հասկանում, որ ամեն ինչ սկսվում է մի փոքր հուսախաբությունից, որն էլ, ճիշտ լուծում չգտնելով, կործանարար է լինում ապագայում:

Ուշադրությո՛ւն դարձրու ախտանշաններին

Եթե առավոտյան արթնանալով՝ ես մի փոքր ցավ զգամ կոկորդում, փռշտամ կամ գլխացավ ունենամ, կհասկանամ, որ մրսել եմ: Ես հավատում եմ, որ եթե աղոթեմ, օգտագործեմ վիտամին C և A, լավ հանգստանամ, կկանխեմ հիվանդությունը:

Հիվանդությունը հաճախ դրսևորվում է նախանշաններով, որոնք հայտնում են, որ ինչ-որ բան այն չէ, և կարիք կա հոգ տանելու՝ վիճակը չբարդանալու համար:

Հուսախաբությունը ճիշտ այդպես է գործում: Ի հայտ են գալիս բացահայտող նշաններ, որոնց նկատմամբ հաստատակամ գործողություններ են պետք:

Ինչպես ասացինք, հենց հայտնաբերում ենք սատանայի հարձակումների տակ գտնվելու առաջին նախանշանները, պետք է անմիջապես հակառակ կանգնենք նրան: Ավելի լավ է դեմ կանգնենք հենց սկզբից, քան սպասենք, մինչև վրա հասնեն խորը ընկճվածությունն ու հուսախաբությունը:

Բոլորս գիտենք, որ ավելի հեշտ է միանգամից ներել նրան, ով մեր նկատմամբ սխալ է վարվել, քան ներել հետո՝ թույլ տալով, որ սատանան մեզ բարկացնի, դառնացնի և վշտացնի:

Նույնը վերաբերում է հուսախաբությանը: Ավելի հեշտ և արդյունավետ է անմիջապես ազատվել դրանից, քան սպասել, մինչև դա զարգանա՝ դառնալով հուսալքում, ընկճվածություն, և ամայացնի մեր կյանքը:

Հուսախաբության պատճառները

Ենթադրենք՝ խնջույք եք կազմակերպել, կամ էլ բացօթյա միջոցառում, օրինակ՝ հարսանիք:

Դուք հրավիրել եք ձեր բոլոր հարազատներին և ընկերներին, պատրաստություն եք տեսել, որի համար շատ գումար և ժամանակ եք տրամադրել: Բայց հանկարծ անձրևում է, և ամեն բան վերջանում է:

Դա հուսախաբություն է, բայց՝ ավելի թեթև, մի բան, որից կարելի է ազատվել:

Նման պարագաներում ես սովորել եմ ուղղակի ասել. «Հուսախաբեցնող է, բայց աշխարհի վերջը չէ. պետք չէ ընկճվել»:

Հուսախաբություններն ավելի լուրջ են և վնասող, երբ մարդիկ են ներգրավված, ոչ թե անշունչ երևույթներ, ինչպես օրինակ՝ եղանակը:

Քչերին վստահի՛ր

«Բայց Հիսուսն Իր անձը չէր վստահում նրանց, որովհետև Ինքը ճանաչում էր ամեն մարդու»:

Հովհաննես 2.24

Եկեք ոչ թե ընտրենք հուսահատվելը, այլ սովորենք այն հաղթահարել, որովհետև կյանքը կատարյալ չէ, և մարդիկ ինքնին կատարյալ չեն:

Վերջին հաշվով՝ անկախ նրանից, թե ովքեր են, կարող են հուսահատեցնել մեզ, եթե չափից ավելի վստահենք նրանց: Սա ցինիզմ կամ քննադատություն չէ, այլ ուղղակի մեր կյանքի փաստն է: Դրա համար պետք չէ չափազանց շատ վստահել մարդկանց, նույնիսկ եթե նրանք մեր ամենամտերիմներն են:

Հիմա դա կարող է խորթ թվալ, հատկապես նրանց, ովքեր տարիներ շարունակ վստահել են մարդկանց:

Ինչպես Հիսուսը, մենք նույնպես պետք է սիրենք բոլորին, բայց չպետք է նրանց 100 տոկոսով վստահենք: Միայն հիմարն է դա անում: Ինչո՞ւ, որովհետև վաղ թե ուշ մարդիկ մեր սպասելիքները չեն արդարացնի ճիշտ այնպես, ինչպես մենք չենք արդարացնի նրանց սպասելիքները:

Մարդկային էությունը զերծ չէ հիասթափեցնելու, ձախողելու հատկանիշներից: Եվ միայն իմաստուն մարդն է ղեկավարում ինքն իրեն և մյուսներին:

Ամեն դեպքում հուսախաբության լավագույն լուծումը դրանից խուսափելն է: Եվ դա անելու լավագույն ձևը հավասարակշռված լինելն է հուսալիս, ցանկանալիս և սպասումներ ունենալիս, հատկապես՝ եթե դրանք կապված են մարդկանց հետ:

«Իմաստուն որդին կուրախացնի իր հորը, և հիմար որդին իր մոր տրտմությունն է»:

Առակաց 10.1

Երբեմն երեխաներն են հուսախաբության առիթ հանդիսանում իրենց ծնողների համար: Այսօր շատ ծնողների թվում է, թե իրենց երեխաներն իրենց խոսքը չեն լսում, և իրենց ասածը նրանց մի ականջից մտնում, մյուսից դուրս է գալիս:

Ես գիտեմ, թե դա ինչ է: Երբ իմ որդին` Դանը, մեծանում էր, նա հենց այդպիսին էր: Ես փորձում էի խոսել նրա հետ, բայց նա այնպիսի հայացքով էր նայում, կարծես ոչինչ չէր լսում:

Մի անգամ դպրոցում նա պատժվեց մի հիմար արարքի համար: Երբ հարցրի, թե ինչու է նման բան արել, նա միայն թոթվեց ուսերը:

«Դա պատասխան չէ,- ասացի ես,- ինչո՞ւ ես նման բան արել»:

«Չգիտեմ»,- փնթփնթաց նա:

Ես նրան մի փոքր դաս տվեցի վարքի կարևորության վերաբերյալ, որ ուշադիր լինի և սովորի այն ամենը, ինչը նրան պատրաստում է ապագա կյանքի համար:

Հաջորդ օրը նրան ուղարկեցի դպրոց՝ հույս ունենալով մեծ փոփոխություն տեսնել նրա վարքի մեջ: Դրա փոխարեն նա տուն եկավ վարքի վերաբերյալ հերթական նշումով, որ դասերն սկսվելու պահից իրեն վատ է պահել:

Սա իսկապես հուսախաբեցնող է ծնողի համար, հատկապես՝ երբ երեխան մեծանում է, և դու ավելին ես սպասում նրանից:

Որքան մեծ է հույսը, սպասումը և ցանկությունը, այնքան մեծ է լինում հուսախաբությունը: Եվ նույնիսկ ամենափոքր պատահարը կարող է պատճառ դառնալ դառը հուսահատության, որն էլ կարող է լուրջ խնդիրներ առաջացնել, եթե դրան շտապ լուծում չտրվի:

Փոքր աղվեսներ, որոնք ավերում են այգիները

«Բռնե՛ք մեզ համար աղվեսներին, այգիներն ավերող պստիկ աղվեսներին...»:

Երգ Երգոց 2.15

Փոքր հուսախաբությունները կարող են վախ առաջացնել, ինչը կհանգեցնի մեծ դժվարությունների, և արդյունքում մեծ վնաս կկրենք:

Բացի մեծ հուսախաբություններից, որոնց հանդիպում ենք, երբ զրկվում ենք աշխատանքից, օգնությունից, տնից, մենք կարող ենք ունենալ նաև փոքր հուսախաբություններ, որոնք առաջանում են փոքր պատճառներից:

Ենթադրենք՝ ինչ-որ մեկը ձեզ հետ պետք է հանդիպեր ճաշելու նպատակով, բայց չի գալիս: Կամ՝ դուք նպատակամղված գնում եք քաղաքի կենտրոն՝ զեղչ գներով գնումներ կատարելու, և հասնելով այնտեղ, տեսնում եք, որ ամեն ինչ վաճառված է: Կամ էլ հատուկ նպատակով գեղեցիկ հագնվում եք, բայց վերջին պահին նկատում եք, որ ձեր հագուստը պատռված է:

Սրանք, իրականում, փոքր պատահարներ են, բայց կարող են ցավ պատճառել: Դրա համար պետք է իմանալ, թե ինչպես վարվել նմանօրինակ իրավիճակների հետ: Եթե ոչ, դրանք կարող են դուրս սպրդել իրենց սահմաններից և լուրջ խնդիրների առջև կանգնեցնել:

Օրինակ՝ պատկերացրու, որ օրն սկսում ես ուշանալով և արդեն իսկ շփոթված ես: Գրասենյակ գնալու ճանապարհին երթևեկության պատճառով ավելի ես ուշանում:

Հետո, երբ վերջապես հասնում ես գրասենյակ, տեղեկանում ես, որ ինչ-որ մեկը բամբասել է քեզ-քո մասին:

Սթափվելու համար գնում ես սուրճ խմելու, և պատահաբար սուրճը թափվում է քեզ վրա, մինչդեռ կարևոր հանդիպում ունեիր ղեկավարի հետ և ժամանակ չունես հագուստդ փոխելու:

Այս բոլոր դեպքերը կուտակվելով՝ նյարդայնացնում են քեզ:

Հենց այդ պահին բժշկից լուր ես ստանում, որ առողջական վիճակդ հուսադրող չէ, և այդ ամենի հետ միասին նշանածդ է զանգահարում՝ տեղեկացնելով, որ ուզում է նշանը ետ տալ, ինչի մասին արդեն հայտարարվել էր ամբողջ աշխարհով:

Ինչպիսի՞ն կլինի քո արձագանքը՝ հավա՞տք, թե՞ ըմբոստություն:

Բոլոր այս փոքրագույն անհաջողությունները՝ երթևեկությունը, բամբասանքը, սուրճը քեզ պատճառեցին մեծագույն դժբախտություն, երբ դու պետք է դիմադրեիր ավելի լուրջ խնդիրների՝ հիվանդությանը և ձախողված ամուսնությանը:

Այդ է պատճառը, որ պետք է զգուշանանք փոքրիկ աղվեսներից, որոնք ավերում են այգիները, քանի որ բոլորը միասին կարող են այնքան վնաս հասցնել, որքան՝ լուրջ հիասթափությունները, որոնք հաճախ լրացնում կամ հետևում են դրանց:

Մենք պետք է սովորենք վարվել այնպես, ինչպես Պողոսը վարվեց, երբ օձը բռնեց նրա ձեռքից: Նա պարզապես դեն նետեց նրան (տե՛ս Գործք 28.1-5): Եթե սովորենք արագ ձևով լուծում տալ առաջացած հիասթափությանը, դա չի խորանա և չի տանի ավերման:

4. Վստահություն Հիսուսի նկատմամբ

«Ինչո՞ւ ես տրտում, ո՛վ իմ անձ, և շփոթված ես ինձանում: Աստծո՛ւն հուսա, որովհետև էլ կգոհանամ Նրանից, որ իմ երեսի փրկությունն է»:

Սաղմոս 42.5

4. Վստահություն Հիսուսի նկատմամբ

Մենք պետք է հուսանք Աստծուն, քանի որ չգիտենք, թե ինչ կպատահի մեզ հետ:

Աստվածաշնչի մի քանի հատվածներում (օրինակ՝ Ա Կորնթ. 10.4-ում) Հիսուսը ներկայացվում է որպես Ժայռ: Կողոսացիներին ուղղված թղթի 2.7-ում Պողոս առաքյալն ասում է, որ մենք Նրա վրա հաստատված և հիմնված պետք է լինենք:

Աստվածաշունչը ոչ մի տեղ չի սովորեցնում, որ պետք է հաստատվենք և հիմնվենք մարդկանց, մեր աշխատանքի, եկեղեցու, ընկերների կամ մեր իսկ անձի վրա:

Ոչ ոք և ոչ մի բան չի կարող այնքան հաստատուն և կայուն լինել, ինչպես Հիսուսն է: Այդ պատճառով է, որ չեմ ցանկանում՝ մարդիկ հաստատվեն իմ ծառայության կամ ինձ վրա: Ես ուզում եմ նրանց ցույց տալ Հիսուսին: Գիտեմ, որ ի վերջո ես ինչ-որ ձևով կձախողեմ նրանց սպասումները ճիշտ այնպես, ինչպես նրանք՝ իմը:

Սա մարդկային բնությունն է. բոլորն էլ ձախողում են:

Հաստատվա՛ծ և հիմնվա՛ծ եղիր Հիսուսի վրա: Հուսա Նրա՛ն, ոչ թե մարդուն, պարագաներին, բանկային հաշվին, աշխատանքին կամ որևէ այլ բանի:

Եթե չհուսաս քո փրկության Ժայռին, վաղ թե ուշ կհուսախաբվես, որն էլ կտանի հիասթափության և կործանման:

Մարդիկ սխալական են

«Կոտրած ատամ և դյուրագլոր ոտք է՝ նեղ օրը անհավատարիմ մարդուն ապավինելը»:

Առակաց 25.19

Աղջիկս նշանված էր, և շուտով պետք է կայանար հարսանյաց հանդեսը: Մատանին ընտրված էր, գումարը՝ հավաքված, և հարսանյաց ծրագիրը պատրաստ էր, երբ փեսացուի անհավատարմության պատճառով ամեն բան հայտարարվեց ավարտված:

Դա իսկապես շատ տխուր իրավիճակ էր, հատկապես սիրելի, հրաշալի, անուշիկ, երիտասարդ հարսնացուի համար: Բայց այդ ժամանակ, տխրելու և ինքն իրեն խղճալու փոխարեն, նա ասաց. «Բարի՛, ես հարսանիքից առաջ իմացա, թե ինչպիսի մարդ է նա, և ոչ թե կյանքի ճանապարհին, երբ շատ ուշ կլիներ»:

Ես այնքան հպարտ էի նրանով: Ուրախ էի՝ տեսնելով, թե ինչպես նա տարավ այդ հուսախաբ վիճակը:

Ինչևէ, նա հասկացավ, որ տեղի ունեցածը լավագույնն էր, քանի որ ամեն ինչ պարզվեց հարսանիքից առաջ և ոչ թե՝ հետո: Հայրը և ես նրան քաջալերեցինք, խորհուրդներ տվեցինք, այնուհետև միասին աղոթեցինք: Բացի այդ, նա սկսեց լսել իմ ուսուցումների ձայնագրությունները և կարդալ քաջալերող ու հոգևորապես բարձրացնող գրքեր:

Աղջիկս դուրս եկավ այդ դժվար իրավիճակից, որովհետև նրա հավատքն ու վստահությունը ոչ թե մարդու« այլ Հիսուսի վրա էր: Հուսախաբված և հուսալքված՝ նա շարունակում էր նայել Հիսուսին՝ որպես հաստատակամության օրինակի:

Այժմ նա ամուսնացած է մի հրաշալի մարդու հետ, և միասին ծառայում են Աստծուն:

Շարունակի՛ր նայել Հիսուսին

«Ուստի մենք էլ, որ վկաների այսքան բազմություն ունենք մեզ շրջապատած, դե՛ն գցենք ամեն ծանրություն և մեզ դյուրավ պաշարող մեղքը և համբերությամբ վազենք մեր առջև դրված ասպարեզի ընթացքը: Մտի՛կ տանք հավատքի Զորագլխին և Կատարողին` Հիսուսին, որ Իր առջև դրված ուրախության փոխարեն խաչը հանձն առավ և ամոթն արհամարհելով՝ Աստծո աթոռի աջ կողմը նստեց:

Ուրեմն, մտածե՛ք Նրա մասին, որ Իր դեմ եղած այսպիսի հակառակություն քաշեց մեղավորներից, որ դուք ձեր անձերով չհոգնեք թուլացած»:

Եբրայեցիների 12.1-3

Հատուկ տաղանդ չի պահանջվում՝ ամեն բան թողնելու և ասելու. «Ես հրաժարվում եմ»: Ցանկացած մարդ կարող է դա անել: Բայց չպետք է լինել հրաժարվող քրիստոնյա: Երբ կառչես Հիսուսից, քեզ կփոխանցվեն ուժ, զորություն, քաջություն, և անսովոր ու հրաշալի բաներ կկատարվեն: Նա քեզ երբեք չի՛ լքի:

Միգուցե ասես. «Օ՜, Տե՛ր, ինձ մենակ թող: Այլևս չեմ ուզում որևէ տեղ գնալ, շարունակել»: Բայց Նա չի թողնի, որ դու վայր ընկնես:

Ես սովոր էի թողնել և հեռանալ: Բայց այժմ յուրաքանչյուր օր սկսում եմ նոր ձևով՝ աղոթքով, Աստվածաշունչ կարդալով, Աստծո Խոսքը խոսելով և Աստծուն փնտրելով:

Գուցե սատանան իմ ականջին գոռա. «Դա ոչ մի բանով քեզ չի՜ օգնում, տարիներ շարունակ դա ես անում, և նայի՜ր, թե ինչի ես հասել. դու մինչև հիմա անհաջողությունների մեջ ես»:

Այդ ժամանակ ես ասում եմ. «Ձայնդ կտրի՛ր, սատանա՛: Աստվածաշունչն ասում է, որ ես պետք է Հիսուսին նայեմ և Նրա օրինակին հետևեմ: Նա է իմ հավատքի Առաջնորդը, Սկիզբն ու Վերջը»:

Իմ դուստրը հենց սա էր արել. նա իր հայացքն ուղղել էր Հիսուսին և հաղթական հոգով առաջ գնացել: Նա կարող էր նայել իր անցյալին և ասել. «Սա իմ կյանքում կրկին պատահեց: Ես այս ամենը տարել եմ մի անգամ, հետո՝ երկրորդ, և հիմա էլ երրորդ անգամ»: Դրա փոխարեն նա շարունակեց նայել Հիսուսին:

Այսօր մենք պետք է որոշում կայացնենք, որ ինչ էլ պատահի, կշարունակենք առաջ գնալ՝ անկախ իրավիճակներից:

Վերականգնվի՛ր

«Իրար հանդեպ միևնույն խորհուրդն ունեցե՛ք, բարձր բաներ մի՛ խորհեք, այլ խոնարհների հետ խոնարհվե՛ք, ձեր անձերում իմաստուն մի՛ եղեք»:

Հռոմեացիների 12.16

Վերջերս մտածում էի, թե ինչ է արել Տերն ինձ համար իմ կյանքի և ծառայության ընթացքում: Այժմ շատ եմ զարմանում, երբ ետ եմ նայում. հեշտ չի եղել: Շատ անգամներ ցանկացել եմ թողնել և հեռանալ:

Ես ձեզ պատմել եմ, որ երբ հուսախաբվում էի, Տերն ինձ ասում էր. «Ջո՛յս, երբ հուսախաբություն է գալիս, պետք է կարողանաս շտապ վերականգնվել, իսկ եթե ոչ՝ հուսահատության մեջ կընկնես, և դա քեզ կործանման կտանի»:

Դրա համար պետք է սովորենք հարմարվել, ուղղվել և փոխել մեր ուղղությունը: Հենց այդպես վարվեց իմ աղջիկը, և դա իրեն նոր և ուրիշ կյանքի առաջնորդեց:

Ավելի հեշտ է հարմարվել, երբ բացօթյա խնջույքի ժամանակ հանկարծ անձրևում է, քան հարմարվել, երբ իմանում ես, որ պետք է նշանը ետ տալ: Բայց պատասխանը նույնն է բոլոր պարագաներում՝ հուսախաբությանը պետք է լուծում տալ:

Մինչև չսովորենք վերականգնվել, հարմարվել, ուղղվել և գնալ նոր ճանապարհով, երբեք չենք գտնի այն նոր և ոգևորող կյանքը, որ Աստված պահել է մեզ համար:

5. Մտածի՛ր Աստծո գործերի մասին

«Ոչինչ հոգս մի՛ արեք, այլ ամեն բանում աղոթքով, աղաչանքով և գոհությունով` ձեր խնդրվածքները թող հայտնի լինեն Աստծուն: Եվ Աստծո խաղաղությունը, որ ամեն մտքից վեր է, կպահպանի ձեր սրտերն ու մտքերը Քրիստոս Հիսուսում»:

Փիլիպեցիների 4.6,7

5. Մտածի՛ր Աստծո գործերի մասին

Եթե չես ցանկանում կործանվել՝ մոռացի՛ր հուսահատությունները:

Գիտե՞ք արդյոք, որ ձեր զգացմունքները փոխկապակցված են ձեր մտածելակերպի հետ: Եթե չեք հավատում, որ դա ճիշտ է, 20 րոպե խորհե՛ք կամ մտածե՛ք միայն ձեր դժվարությունների մասին: Կարող եք համոզվել, որ դրանից հետո ձեր զգացմունքները և դեմքի արտահայտությունը կփոխվեն: Դուք կա՛մ կբարկանաք, կա՛մ կընկճվեք, կա՛մ էլ կտրտմեք: Սակայն ձեր իրավիճակը չի փոխվի:

Դուք կարող եք եկեղեցի գնալ, փառաբանել, քարոզներ լսել, բայց կմնաք նույն վիճակում, եթե ձեր միտքն ու հոգին Տիրոջ վրա կենտրոնացնելու փոխարեն նստեք եկեղեցում և մտածեք ձեր խնդիրների մասին:

Ո՞ւմ հետ ես ընկերություն անում

Իմ ամսագրերից մեկում ընթերցողներին ուղղված հարցը հետևյալն էր. «Ո՞ւմ հետ ես ընկերություն անում՝ Աստծո՞, թե՞ հոգսերիդ»:

Ինչո՞ւ այս հարցը տվեցի նրանց, որովհետև մի առավոտ Տերը նույն հարցն ինձ տվեց. «Ջո՛յս, դու քո հոգսի հետ ես ընկերություն անելո՞ւ, թե՞ Ինձ հետ»: Հետո Նա ասաց այն, ինչ ես հիմա քեզ եմ ասում. «Մի՛ մտածիր քո հուսալքումների մասին»:

Երբ հուսախաբվում ես, մի՛ նստիր և քեզ խղճա, դու միակը չես, որ հուսախաբության ես հանդիպել:

Երբեմն դժվար է սա հասկանալ, որովհետև սատանան ջանում է համոզել, որ մենք միակն ենք, որ դժբախտության ենք հանդիպել:

Դա ճիշտ չէ:

Մի անգամ ես շատ քաջալերեցի իմ աղջկան, երբ պատմեցի, թե ինչպիսին էր իմ կյանքը 18-23 տարեկան հասակում: Երբ ավարտեցի, նա իրեն իսկապես օրհնված զգաց:

Ինչպես բոլորի, այնպես էլ նրա հետ մի քանի դժբախտ դեպքեր էին պատահել: Ես նույնպես տարիներ շարունակ սարսափելի կյանքով եմ ապրել:

Ես նրան պատմեցի, որ 18-19 տարեկան հասակում ապրում էի Կալիֆոռնիայի՝ Օքլենդի տանը, որն իմ բնակարանից 3000 մղոն հեռավորության վրա էր: Չունեի մեքենա, հեռուստացույց, հեռախոս: Չկար որևէ մեկը, ով իմ մասին հոգ կտաներ: Ամեն գիշեր տխուր պատմություններ էի գրում և ինքս ինձ խղճում, իսկ առավոտյան գնում էի աշխատանքի:

«Փա՜ռք Աստծո, դու ունես լավ ընտանիք, լավ աշխատանք, լավ տուն, լավ մեքենա, -ասացի նրան,- ես դրանցից և ոչ մեկը չունեի»:

Երբ կյանքիս պատմությունն ավարտեցի, նա ոգևորվեց իր ներկա դրության և ապագայի համար:

Սա է այն ընտրությունը, որի հնարավորությունն ունի մեզնից յուրաքանչյուրը: Մենք կարող ենք ոգևորվել՝ մտածելով այն ամենի մասին, ինչ որ ունենք, և կարող ենք հուսախաբվել՝ մտածելով այն ամենի մասին, ինչ որ չունենք:

Իրականությունն այն է, որ եթե չունենք, ուրեմն՝ չունենք, և նստելով ու երազելով, որ լավ կլիներ, եթե ունենայինք, ոչինչ չի փոխվի: Միգուցե կցանկանայինք, որ այդպես լիներ, բայց այդպես չէ:

Եթե ուզում ենք հաղթահարել հուսախաբությունը և խուսափել հուսահատությունից ու կործանումից, պետք է միջոցներ ձեռնարկենք և ճիշտ մոտենանք իրականությանը:

Իրականությունը կարող է շատ տխուր լինել, բայց մենք ընտրության հնարավորություն ունենք. մենք կարող ենք ընկերություն անել կա՛մ մեր խնդիրների, կա՛մ էլ Աստծո հետ:

Կարևոր չէ, թե ինչ ենք կորցրել կամ ինչ վիճակում ենք. մենք ունակ ենք մեր բացասական մտքերը փոխարինելու դրական մտքերով:

Մտածի՛ր այս բաների մասին

«Այսուհետև, եղբայրնե՛ր, ինչ որ ճշմարիտ է, պարկեշտ, արդար, սուրբ, սիրուն, բարի անուն ունեցող, առաքինի և գովելի, ա՛յն մտածեք»:

Փիլիպեցիների 4.8

Նույն գլխի 6-րդ և 7-րդ համարներում ասվում է, որ եթե խնդիրներ ունենք, չպետք է անհանգստանալ կամ վշտանալ, այլ՝ աղոթքով Աստծուն դիմել: Եթե դա անենք, Տիրոջ խաղաղությունը մեզ կպահպանի վախից և անհանգստությունից, և մեր միտքն ու սիրտը զգոն վիճակում կլինեն:

Բայց 8-րդ համարում տեսնում ենք, որ Տիրոջ ուրախությամբ և խաղաղությամբ լցվելու համար մեկ ուրիշ բան էլ կա, որ պետք է անենք. պետք է կառավարենք մեր մտածմունքները՝ մերժենք բացասական մտքերը և դրական մտքեր ընդունենք:

Առաջինը, որ պետք է անենք՝ ճշմարիտ բաների մասին մտածելն է: Բայց չի նշանակում, որ պետք է մտածենք միայն այն բաների մասին, որոնք արդեն կատարվել են:

Տարբերություն կա ճշմարտության և իրականության միջև: Այն ամենը, ինչ կատարվել է անցյալում, իրականություն է, բայց Հիսուսը և Նրա Խոսքը Ճշմարտություն են: Ճշմարտությունն ավելին է, քան իրականությունը:

Թույլ տվեք բացատրել մեր քույրերից մեկի կյանքի օրինակով:

Այս քրոջ ամուսինը մահացավ և գնաց Տիրոջ մոտ: Այժմ նա Երկնքում է, և կինն այլևս չի տեսնելու նրան, մինչև որ ինքն էլ կգնա այնտեղ:

Սա ճշմարտություն է:

Բայց իրականությունն այն է, որ նրա կյանքն ավարտվեց« և հիմա կինը ոչինչ չունի, որ շարունակի ապրել: Սատանան կցանկանար, որ նա հավատար սրան, բայց սա ճշմարտությունը չէ:

Իրականությունն այն էր, որ երիտասարդ տղամարդը, ում հետ իմ աղջիկը նշանվել էր, խաբեց և խորապես վիրավորեց նրան: Բայց ճշմարտությունն այն է, որ նրա կյանքը չավարտվեց այդ հուսախաբությամբ: Նա մի ամբողջ կյանք ունի առջևում, և լցվում է Աստծո օրհնություններով:

Իրականությունն այն էր, որ նա կորցրեց իր սիրած ընկերոջը, բայց ճշմարտությունն այն է, որ նա ունի ապագա, հրաշալի քրիստոնեական ընտանիք, սեփական մեքենա, լավ աշխատանք, հոգատար ընկերներ և Աստծո սերը:

Այս կորուստը տեղի ունեցավ հենց իր ծննդյան օրը, երբ նա 19 տարեկան էր դառնում: Լավ նվեր է ծննդյան տոնի կապակցությամբ, այնպես չէ՞: Բայց տխրելու և դառնանալու փոխարեն, նա ճիշտ որոշում ընդունեց: Նա ասաց. «Վաղն իմ ծննդյան 19-րդ տարեդարձն է և իմ ապագա կյանքի առաջին օրը»:

Ես այնքան էի ցնցված նրա վերաբերմունքից և ապագայի հանդեպ վստահությունից, որ նրա համար փոքրիկ օրագիր գնեցի և ասացի. «Այս փոքրիկ գրքի մեջ գրի՛ր բոլոր հրաշքները, որ Աստված այս տարվա ընթացքում կանի քո կյանքում, և 20 ամյակիդ դրանք կկարդանք և միասին կտոնենք»:

Այդպես էլ արեցինք:

Մենք էլ այսպես պետք է վարվենք մեր իրավիճակներում: Մենք այնքան զորություն չունենք՝ դեմ կանգնելու հուսախաբություններին, բայց ունենք իմացություն և ընտրություն կատարելու ուժ:

Մենք կարող ենք ապրել մեր մտքերով՝ մինչև լիովին կհուսահատվենք և կկործանվենք, բայց կարող ենք նաև մեր ուշադրությունը կենտրոնացնել այն բոլոր հրաշալի բաների վրա, որ կատարվել են մեր կյանքում, և այն բոլոր բարի բաների վրա, որ Աստված պահել է մեր գալիք օրերի համար:

Հույս և սպասում

«Որ ճանաչեմ Նրան և Նրա հարության զորությունը և Նրա չարչարանքին մասնակից լինելը՝ Նրա մահվանը կերպարանակից լինելով»:

Փիլիպեցիների 3.10

Այս խոսքում Պողոսն ասում է, որ ինքն արել է մի բան, ինչը մենք բոլորս կարիք ունենք անելու. նա նպատա՛կ ուներ:

Մենք պետք է նպատակ, հույս, ուղղվածություն և սպասում ունենանք:

Երբ մարդիկ շարունակաբար խորը հիասթափություններ են ապրում, կորցնում են իրենց ուղղվածությունը և սպասումը, սկսում են վախենալ, հուսալ որևէ բանի կամ որևէ մեկին, սակայն կրկին հուսախաբվում են: Նրանք սկսում են վախենալ հուսախաբությունից և նախընտրում են չհավատալ, քան համարձակության դիմել:

Ամենատխուրն այն է, որ նրանք կյանքում դառնում են պարտվողներ, ոչ թե հաղթողներ, քանի որ հաղթանակը՝ համարձակությունից է:

Վիրավորանքը կասկած է առաջացնում

«Որպեսզի մեռելների հարությանը հասնեմ»:

Փիլիպեցիների 3.11

Երբ աղջիկը տղայի կողմից մի քանի անգամ վիրավորվում է, սկսում է զգուշանալ և մտածել. «Ես երբեք չեմ վստահի որևէ մեկին»:

Սատանան հենց սա է ուզում:

Եվ երբ այսպես ենք վարվում, ուղղակի գտնվում ենք սատանայի ղեկավարության տակ:

Մի անգամ մեկն ասաց. «Եթե դու վիրավորվես, կսկսես կասկածել»:

Գուցե ճիշտ է, բայց դա նույնպես սատանայի խորամանկություններից է, որն օգտագործում է՝ մեզ խաբելու և Աստծուց մեզ տրված կյանքի նպատակից ետ պահելու:

Սատանան ցանկանում է, որ մենք կասկածամիտ լինենք:

Նա գործածում է մեր կյանքից մի քանի դեպքեր և համոզում է՝ չվստահել որևէ մեկին:

Եթե դու վիրավորվել ես, մի՛ մտածիր, որ այլևս չես կարող որևէ մեկին վստահել: Եթե այդպես մտածես, սատանային թույլ կտաս թալանել այն օրհնությունները, որ Աստված ունի քեզ համար:

Պողոս առաքյալն ուներ նպատակ՝ հոգևոր տեսիլք, որին ուզում էր հասնել: Եվ կարևոր չէ, թե ինչ կպատահեր իրեն. ոչինչ չէր ազդի իր վրա և ետ չէր պահի իրեն այս կյանքում լիարժեք ապրելուց, մինչև կկատարվեր Աստծուց իրեն տրված նպատակը:

Նպատակին հասնելու համար նա պետք է քայլ աներ: Նա պետք է վստահեր ոչ միայն Աստծուն, այլ նաև մարդկանց: Նա պետք է պատրաստ լիներ հանդիպելու ձախորդությունների ու կորուստների:

Մենք նույնպես պետք է անընդհատ առաջ շարժվենք դեպի մեր նպատակը՝ անկախ հարձակումներից:

Առա՛ջ շարժվիր

«Ոչ թե արդեն հասել եմ կամ արդեն կատարյալ եմ, բայց հետևում եմ, որ հասնեմ նրան, ինչի համար էլ հենց Քրիստոս Հիսուսից բռնել եմ: Եղբայրնե՛ր, ես իմ անձը չեմ համարում, որ հասած լինեմ, բայց մեկ բան կա. ետևի բաները մոռանալով՝ դեպի առջևի լինողներն եմ նկրտում: Հետևում եմ դեպի նպատակը` Աստծո վերին կոչումի մրցանակին Քրիստոս Հիսուսում»:

Փիլիպեցիների 3.12-14

Պողոսը 12-րդ խոսքում ասում է, որ դեռ չի հասել իր նպատակին, ո՛չ էլ կատարյալ է դարձել, բայց նա չի պատրաստվում հրաժարվելու: Դրա փոխարեն առաջ է գնում:

Այս ընթացքը բաղկացած է երկու մասից. առաջին` մոռանալ ամեն բան, որ կատարվել է անցյալում, և երկրորդ` առաջ շարժվել դեպի ապագան:

Սա կարևոր դաս է, որ բոլորս պետք է սովորենք:

Պատկերացրե՛ք մի կնոջ, ով կորցրել է ամուսնուն: Երբ ասում ենք, որ նա պետք է մոռանա անցյալի կորուստը և առաջ շարժվի, մենք ամենևին խորհուրդ չենք տալիս, որ նա ամեն բան մոռանա իր ամուսնու մասին, երբեք չհիշի նրան: Մենք միայն ասում ենք, որ եթե նա իր միտքը կենտրոնացնի անցյալի վրա, կվտանգի իրեն: Նա կապրի անցյալով՝ ապագայի համար ապրելու փոխարեն:

Ես հիշում եմ մեր եկեղեցուց մի կնոջ, ում տղան մահացավ 16 տարեկանում: Բոլորս աղոթեցինք և հավատում էինք, որ Աստված կբժշկի նրան, բայց նա չապրեց: Սակայն այդ դժբախտության ժամանակ Տերը մխիթարեց և հաստատեց երիտասարդի մորը:

Մի օր նա լվացք էր անում, և երբ վերցրեց որդու վերնաշապիկը, որ փռի, չկարողացավ իրեն զսպել ու լաց եղավ: Հետո նա զգաց, թե ինչպես է ընկղմվում տրտմության մեջ: Հասկանալով, թե ինչ էր տեղի ունեցել իր հետ՝ նա սկսեց խոսել՝ Հիսուսի անունով: Վերցնելով որդու վերնաշապիկը՝ համարձակորեն ասաց. «Սատանա՛, նայի՛ր սրան: Ես սա օգտագործելու եմ որպես գովության պատմուճան: Ես չեմ խեղդվելու տրտմության մեջ. ես սկսելու եմ փառաբանել»:

Անցյալում պատահած դժբախտության համար տրտմելը շատ բնական է, բայց գոյություն ունի որոշակի սահման և ժամանակահատված: Մենք վաղ թե ուշ պետք է հոգնենք այդ տրտմությունից և որոշում կայացնենք դուրս գալ դրանից՝ շարունակելով մեր կյանքը:

Պողոսը սրա մասին է խոսում՝ մոռանալ հետին բաները և ապրել առջևում սպասվող բաների համար: Մենք կարող ենք այս սկզբունքը գործածել մեր ամբողջ կյանքի ընթացքում:

Եթե ցանկանում ենք հասնել այն ամենին, ինչի համար Աստված մեզ կանչել և օծել է, մենք էլ Պողոսի նման պետք է նպատակ ունենանք և շարունակենք ապրել այդ նպատակին հասնելու համար:

Ես նոր բան եմ անում

«Առաջինները մի՛ հիշեք և հին բաները մի՛ մտաբերեք. ահա Ես նոր բան եմ անում, որ հիմա կհայտնվի. մի՞թե չեք իմանա….»:

Եսայի 43.18,19

Մենք պետք է խուսափենք անցյալի տրտմությունը մեր մեջ կրելու վտանգից և ապրենք երախտագիտության ու սպասման ակնկալիքով, որ առջևում դեռ շատ բաներ են մեզ սպասվում:

Իմ ծառայությունն սկսելու համար պետք է թողնեի՝ եկեղեցում կրտսեր հովվի իմ դիրքը: Դա շատ դժվար էր, և երկար ժամանակ տրտմած էի՝ եկեղեցու անդամների հետ իմ ընկերակցությունները կորցնելու պատճառով:

Ես պետք է թույլ տայի, որ իմ անցյալը հեռանար ինձնից, բայց միտքս և զգացմունքներս փորձում էին կառչել դրանից: Ի վերջո, հաղթանակ տարա: Ես ոգևորվեցի ապագայով: Բայց, միևնույն ժամանակ, հուսախաբված էի, և այդ հուսախաբությունն ազդում էր իմ նոր ծառայության վրա: Ինձ համար շատ դժվար ժամանակահատված էր, բայց այդ ընթացքում սովորեցի թողնել այն ամենը, ինչ անցյալում էր, և առաջ շարժվել:

Աստված կրկին հիշեցնում էր. «Դու պետք է թողնես այն ամենը, ինչ անցյալում է: Անցյալն այլևս քո կյանքը չէ: Հիմա Ես նո՛ր բան եմ անում»:

Ես Եմ

«Եվ Աստված ասաց Մովսեսին. «Ես Եմ, Որ Եմ»: Եվ ասաց. «Այսպես ասա Իսրայելի որդիներին. «Ինձ ԵՄ-ը ուղարկեց ձեզ մոտ՚»: Աստված նաև ասաց Մովսեսին. «Այսպե՛ս ասա Իսրայելի որդիներին. «Ձեր հայրերի Եհովա Աստվածը՝ Աբրահամի Աստվածը, Իսահակի Աստվածը և Հակոբի Աստվածը, ինձ ձեզ մոտ ուղարկեց»»: Այս է Իմ անունը հավիտյան, և այս է Իմ հիշատակը ազգից՝ ազգ»:

Ելից 3.14,15

Եթե մենք շատ երկար ժամանակ կենտրոնանանք անցյալի վրա, դա մեզ վտանգի առջև կկանգնեցնի: Դրա համար Տերը ժամանակ առ ժամանակ հիշեցնում է, թե ով է Ինքը. Նա Մովսեսին և իսրայելացիներին ասաց՝ Ես Եմ…, և ոչ թե՝ Ես Էի…

Մենք պետք է հիշենք այն բոլոր բարի բաները, որ Աստված արել է մեզ համար անցյալում, ինչպես որ Նա արեց Աբրահամի, Իսահակի, Հակոբի և մյուս հավատարիմ մարդկանց և կանանց կյանքում: Բայց չպետք է տարված լինենք անցյալի ուրախություններով և հաղթանակներով, որպեսզի բաց չթողնենք այն ամենը, ինչ Աստված անում է մեզ համար ներկայում և ապագայում:

Հովհաննես 8.58-ում Հիսուսն ասաց.

«…Ճշմարիտ, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ՝ Աբրահամի լինելուց առաջ եմ Ես»: Եբրայեցիներին ուղղված թղթի 13.8-ում ասվում է. «Հիսուս Քրիստոսը նույնն է երեկ, այսօր և հավիտյան»:

Այսպիսին պետք է լինի մեր հավատքը՝ միշտ հավիտենական, անսահմանափակ և անփոփոխ ներկայում:

Ետ մի՛ նայիր

«Հիսուսն էլ նրան ասաց. «Ով իր ձեռքը մաճի վրա է դնում և ետ նայում, հարմար չէ Աստծո արքայության համար»:

Ղուկաս 9.62

Աստված չի ուզում, որ մենք անցյալով ապրենք: Նա գիտի, որ եթե ետ գնանք և ամեն ինչ կրկին սկսենք, նույնը չի լինի, ինչ անցյալում էր: Որովհետև դա այն ժամանակ էր, իսկ հիմա ուրիշ է:

Երեկն անցավ: Սա ներկան է: Մենք ունենք ներկայի Աստված: Մենք ներկայի մարդիկ ենք և ներկայի կյանք պետք է վարենք ամեն օր:

Շատ հաճախ մարդիկ կորցնում են իրենց ուրախությունը, քանի որ անցյալում ունեին մի բան, որ իրենց ուրախացնում էր, իսկ հիմա դա չկա: Շատերը հեռանում են Աստծո այս կամ այն շարժի հետ, որ կար, բայց հիմա չկա:

Դրա փոխարեն պետք է սովորենք ապրել ներկայով: Աստված հիմա էլ է շարժվում:

Եկեք ուրախանանք ներկայով:

Մենք պետք է անցյալը թողնենք և առաջ շարժվենք՝ նայելով, թե ինչ է անում Աստված մեր կյանքում այս պահին:

Փա՛ռք Աստծո, որ կարող ենք առաջ շարժվել՝ իմանալով, որ Նա ծրագիր ունի մեզ համար:

Ե՛տ դարձիր կամ շարունակի՛ր

«Որովհետև այսպիսի բաներ խոսողները հայտնի ցույց են տալիս, որ մի հայրենիք են որոնում: Եվ եթե այն էին հիշում, որտեղից դուրս եկան, ժամանակ ունեին ետ դառնալու: Բայց հիմա ավելի ազնիվին են ձգտում, այսինքն՝ երկնավորին, և դրա համար Աստված ամոթ չի համարում` նրանց Աստվածը կոչվելու, որովհետև մի քաղաք է պատրաստել նրանց համար»:

Եբրայեցիների 11.14-16

Այս խոսքը վերաբերում է իսրայելցիներին, որոնք դուրս էին եկել իրենց նախնական տնից, բայց իրենց նոր տուն հասնելու համար պետք է անցնեին մի քանի դժվար փորձություններով և ժամանակներով: Այստեղ ասվում է, որ եթե նրանք կարոտով հիշեին այն երկրի մասին, որտեղից դուրս էին եկել, հնարավորություն ունեին վերադառնալու այնտեղ: Սակայն նրանք փնտրում էին նոր երկիր, որն Աստված պատրաստել էր նրանց համար: Այսպիսով, նրանք առաջ էին գնում՝ արհամարհելով դժվարություններն ու փորձությունները:

Սա է այն ընտրությունը, որ մենք պետք է անենք: Մենք կարող ենք ետ նայել, բայց կարող ենք որոշել և նայել ապագային՝ մեծ ակնկալիքով:

Այս սուրբգրային խոսքը չի նշանակում, որ պետք է մոռանանք անցյալի դժվար ժամանակները կամ չհիշենք մեր սիրելիներին, որոնցից բաժանվել ենք: Սա նշանակում է, որ չպետք է մեր մտքերն ու սրտերը շարունակաբար ուղղենք անցյալին, հակառակ դեպքում բաց կթողնենք այն, ինչ Աստված ունի մեզ համար ապագայում:

Դրա համար պետք է ուխտ անենք, որ մեր կյանքը չվատնենք՝ նայելով անցյալին:

Մենք պետք է առաջ գնանք:

Սա այսօրվա պատգամ է և պետք է այսօր կատարենք:

Սովորաբար, ես այս խոսքը վերագրում էի միայն անցյալում ունեցած սխալներին և ձախորդություններին: Բայց մի օր հասկացա, որ ինքս ինձ թշվառացնում եմ՝ անդադար մտածելով իմ նախկին հաջողությունների և հաղթանակների մասին:

Երբ ինչ-որ բան է լինում և ավարտվում, պետք է թույլ տանք, որ վարագույրն իջնի, և նորը սկսվի: Չպետք է ներկայի սխալները համեմատել անցյալի սխալների հետ: Եթե այդպես վարվենք, բաց դուռ կունենանք հպարտության կամ հուսախաբության համար:

Դրա համար Տերը Եսայի 43.18,19-ում մեզ հորդորում է՝ չհիշել հետին բաները, ո՛չ էլ մտաբերել անցած բաները, որովհետև դրանք անցան: Աստված հիմա նո՛ր բան է անում, որն սփռվում է հենց մեր աչքի առջև: Մենք պետք է հասկանանք և ուշադիր լինենք, եթե ուզում ենք օգտվել դրանից:

Արցունքներով ցանել, և ցնծությունով հնձել

«Արտասուքով ցանողները ցնծությունով կհնձեն»:

Սաղմոս 126.5

Կարևոր չէ, թե ինչ է պատահել մեզ հետ անցյալում, ո՛չ էլ՝ թե ինչ է պատահում ներկայում. մեր կյանքն ավարտված չէ: Եվ չպետք է թույլ տալ, որ սատանան մեզ հակառակը համոզի:

Մեր թշնամին կփորձի ասել, որ մի սխալից շատ սխալներ ծնվեցին, և հիմա շատ ուշ է մեզ համար:

Չպետք է լսել նրան: Դրա փոխարեն պետք է ասել. «Սատանա՛, դու ստախոս ես, և բոլոր ստերի հայրն ես: Այսօր նո՛ր օր է, և ես հրաշքի եմ սպասում»:

Մեր կյանքի ընթացքում հրաշքի սպասելու պատճառն այն է, որ չգիտենք, թե դա երբ կլինի, չգիտենք, թե Աստված երբ կանցնի մեր կողքով: Սա է, որ կյանքն այդքան հետաքրքիր է դարձնում:

Սատանան ցանկանում է, որ մտածենք, թե մեր ժամանակը երբեք չի գա, և հրաշք չի լինի: Բայց եթե մենք հաստատուն և կայուն լինենք Հիսուս Քրիստոսի մեջ, մեր ժամանակը կգա, և հրաշքը տեղի կունենա:

Դրա համար Աստվածաշնչի միջոցով Աստված մեզ քաջալերում է՝ չհուսախաբվել, չհրաժարվել և չտկարանալ, որովհետև Նա գիտի, որ «….իրիկունը լաց է գալիս, իսկ առավոտը՝ ցնծություն» (Սաղմ. 30.5):

Աստված կավարտի Իր գործը

«Եվ հաստատ համոզված եմ, թե Նա, որ ձեզանում սկսեց այս բարի գործը, կկատարի էլ մինչև Հիսուս Քրիստոսի օրը»:

Փիլիպեցիների 1.6

Աստված երբեք կիսատ չի թողնի Իր սկսած գործը (տե՛ս Եբր.12.2): Նա է Սկիզբը և Վերջը:

Շատ հաճախ խնդիրը մեր մեջ է: Մենք թաղված ենք անցյալի մեջ և ուշադրություն չենք դարձնում այն նոր բաների վրա, որ Աստված անում է:

Այն, ինչ Աստված արեց մեզ համար երեկ, հրաշալի էր, բայց Նա ընդունակ է երկու անգամ ավելին անելու այսօր և վաղը:

Ինքներս պետք է որոշենք, թե որն ենք ընտրում՝ հի՞նը, թե՞ նորը:

6. Նոր գինին, նոր տիկերը

«Մի առակ էլ ասաց նրանց, թե ոչ ոք մի նոր հանդերձի կարկատան հին հանդերձի վրա չի գցի, ապա թե ոչ՝ այն նորն էլ կպատռի, և հնի հետ չի միաբանվի այն կտորը, որ նորից է: Եվ ոչ ոք նոր գինին հին տիկերի մեջ չի լցնի, ապա թե ոչ՝ նոր գինին տիկերը կպատռի: Ինքն էլ կթափվի, և տիկերն էլ կկորչեն: Այլ՝ նոր գինին նոր տիկերի մեջ պետք է լցվի, և երկուսն էլ կպահվեն»:

Ղուկաս 5.36-38

6. Նոր գինին, նոր տիկերը

Տերն ինձ նոր հասկացողություն տվեց՝ այս պատգամն ըմբռնելու: Սովորաբար, ես մտածում էի, որ այս պատգամն ավելի շատ վերաբերում է ոչ թե օրենքով, այլ շնորհքով փրկվելուն: Այժմ տեսնում եմ, որ սա վերաբերում է նոր ապրելաձևին, նոր մտածելակերպին և նրանց, ովքեր Հիսուս Քրիստոսում նոր արարածներ են դարձել:

Մենք միշտ նորն ենք ցանկանում, բայց պահում ենք հինը: Իսկ Հիսուսն ասաց, որ դա հնարավոր չէ: Իր ասածը բացատրելու համար Նա մի առակ է պատմում, որ չես կարող նոր կարկատանը հին հանդերձի վրա կարել:

Այս առակով Հիսուսն ասում է, որ չփորձենք նոր կյանքը կապել հին կյանքի հետ: Ճիշտ այնպես, ինչպես նոր գինին չեն լցնում հին տիկերի մեջ:

Ո՞րն է լավագույնը

«Եվ ոչ ոք չկա, որ հինը խմի՝ շուտով նորը կամենա, որովհետև ասում է, թե հինը ավելի քաղցր է»:

Ղուկաս 5.39

Գիտե՞ք, թե մարդն ինչու է ասում, որ հին գինին ավելի լավն է, քան նորը: Որովհետև հինն ավելի հարմարավետ է, և այդ պատճառով մենք հին կյանքն ավելի ենք նախընտրում, քան նորը:

Տիրոջ հետ շարժվելու փոխարեն մենք փորձում ենք մնալ այնտեղ, որտեղ կանք, քանի որ դա անելը շատ ավելի հեշտ է, քան՝ առաջ գնալը:

Դժվար է տեղափոխվել մեկ այլ քաղաք, ունենալ նոր ընկերներ, գտնել նոր բժիշկ, նոր դպրոց, նոր եկեղեցի: (Շատ հաճախ նույնիսկ դժվարանում ենք կահույքը տեղափոխել մի տեղից՝ մեկ այլ տեղ): Շատ ավելի հեշտ է մնալ այնտեղ, որտեղ կանք, և ուրախ լինել այն բանի համար, որ ունենք և գիտենք:

Բայց մոռանում ենք, որ որպես քրիստոնյաներ՝ ինքներս նոր ստեղծվածներ ենք:

Նորը սկսվել է

«Ուրեմն, եթե մեկը Քրիստոսում է, նոր ստեղծված է. հներն անցան, և ահա ամեն բան նոր եղավ»:

Բ Կորնթացիների 5.17

Մենք պետք է հասկանանք, որ նոր արարածներ ենք Հիսուս Քրիստոսում: Մենք կանչվել ենք նոր կյանքի: Չպետք է վախենալ թողնելուց այն ամենը, ինչ ունեինք անցյալում, որպեսզի վերցնենք այն, ինչ Աստված տվել է նոր կյանքում:

Ես սա հասկացա, երբ Տերը խոսեց ինձ հետ. «Ջո՛յս, չե՞ս հասկանում, որ սա է հիմքը իրական նոր արարածների՝ հներն անցան, և ամեն բան նոր եղավ»:

Սա ճշմարտություն է այն ժամանակ, երբ որոշում ենք կայացնում, և սա շարունակական է նոր կյանքի համար, երբ Հիսուս Քրիստոսում ենք:

Դուրս գալ հնից և մտնել նորի մեջ

«Որովհետև Աստված մեզ համար ավելի լավ բան նախապատրաստեց….»:

Եբրայեցիների 11.40

Երբ մենք ծառայության էինք մեկնում Հնդկաստան, որտեղ կենցաղային պայմանները սարսափելի էին, դրանք մեզ ավելի էին խանգարում, քան բնիկներին: Պատճառն այն էր, որ նրանք ոչինչ չունեին համեմատելու իրենց ապրելակերպի հետ: Այն, ինչ ունեին՝ միշտ են ունեցել:

Մենք ապրել էինք Ամերիկայում՝ լիության երկրում: Մեզ համար Հնդկաստանում ապրելու պայմանները սարսափելի էին՝ համեմատած այն պայմաններին, որ մենք միշտ ունեցել ենք:

Ուրեմն ի՞նչ՝ մշտապես ապրել հուսախաբ, ընկճված, տրտմած վիճակո՞ւմ, ապրել հին կյանքի համա՞ր, որը գոյություն չունի. մի՞թե սա է մեր նպատակը:

Մի՛ նստիր և մտածի՛ր հին բաների մասին:

Առա՛ջ գնա դեպի այն բաները, որոնք առջևում են:

Որքան մտածես քո հուսախաբությունների մասին, այնքան ավելի հուսախաբված կլինես: Եվ եթե երկար ժամանակ մնաս այդ վիճակում, կկործանվես, մեծ վտանգի առջև կկանգնես:

Բայց Աստված ավելի լավ բաներ ունի քեզ համար:

Սա նո՛ր օր է: Երբ հուսախաբությունը գալիս է, վերափոխվի՛ր: Վերափոխվի՛ր և կանգնի՛ր: Մոռացի՛ր անցյալում եղածը և առա՛ջ գնա՝ դեպի գալիք բաները:

Հիշի՛ր, որ Տերը նոր բան է անում քո կյանքում: Մոռացի՛ր անցյալը և ապրի՛ր այն նոր կյանքի լիակատար ուրախությամբ, որ Նա ծրագրել և պատրաստել է քեզ համար:

Ամփոփում

«Որ Քրիստոսը հավատքով բնակվի ձեր սրտերում, և դուք սիրով արմատ գցած և հաստատված լինեք»:

Եփեսացիների 3.17

Ես կոչ եմ անում ուշադրություն դարձնել, թե ում և ինչին եք ապավինում և վստահում:

Եփեսացիներին ուղղված թղթի 3.17-ում ասվում է, որ արմատ գցած և հաստատված լինենք սիրով: Մենք պետք է արմատ գցած և հաստատված լինենք Հիսուս Քրիստոսի սիրո մեջ, ոչ թե մարդկանց, երեխաների, ընկերների կամ աշխատանքի:

Հիսուսն է Ժայռը: Նա է այն ժայռը, որ երբեք չի շարժվելու:

Եթե քո արմատները Ժայռի վրա հաստատված լինեն, երբ փոքր հուսախաբությունները գան, դու ընդունակ կլինես հաղթահարելու և շարունակելու քո կյանքը: Երբ մեծ հուսախաբությունները գան, Տերը կարող է բժշկել քո զգացմունքները« և Նրա զորությամբ նոր որոշումներ կկայացնես:

Եթե դու արմատավորված և հաստատված լինես մեկ այլ բանի վրա, ի վերջո կհուսախաբվես, կհուսալքվես և կկործանվես, որովհետև ոչինչ հաստատուն չէ՝ ինչպես ժայռը, հաստատուն է միայն Հիսուսը:

Սովորի՛ր վերափոխվել և կանգնել: Դու կարո՛ղ ես դա անել:

Մեծ առավելություն է վերափոխվելը, մարդկանց և իրավիճակների հանդեպ ուղղվելը:

Մի՛ խորհիր հուսախաբությունների շուրջ: Թո՛ւյլ տուր, որ դրանք հեռանան, և Աստված հոգա քո մասին: Հուսախաբությանը դե՛մ կանգնիր հենց սկզբից և վճռակա՛ն եղիր որևէ վերափոխում կատարելիս:

Քո խնդիրների վրա կենտրոնանալու և հուսախաբվելու փոխարեն՝ կենտրոնացի՛ր Աստծո վրա: Խորհրդածի՛ր Նրա խոստումների շուրջ: Դավանի՛ր Նրա Խոսքը: Քո անձը և կյանքիդ իրավիճակները աղոթքով հանձնի՛ր Նրան:

Քո ցուցակում գրանցի՛ր ոչ միայն այն, թե ինչ ես կորցրել, այլ նաև՝ թե ինչ ես ձեռք բերել: Սա քո միտքն ուղղում է այնտեղ, որտեղ Աստված է: Հիշի՛ր՝ Հիսուսն Իր մասին ասաց. «Ես Եմ…», և ոչ թե «Ես Էի…» կամ «Ես Կլինեմ…»: Նա հիմա այստեղ է՝ քեզ համար: Այսօրվանից դու կարող ես զվարճանալ քո կյանքով:

Մաս 2. Սուրբգրային խոսքեր

Սուրբգրային խոսքեր` հաղթահարելու հուսախաբությունը

«Իսկ եթե ես հաստատ չհավատայի, որ Տիրոջ բարությունը կտեսնեմ կենդանյաց երկրում ...Սպասի՛ր Տիրոջը, թող սիրտդ պինդ և զորավոր լինի, և սպասի՛ր Տիրոջը»:

Սաղմոս 27.13,14

«Ամեն կատարյալ բանի վերջը տեսա. Քո պատվիրանը շա՜տ լայնարձակ է»:

Սաղմոս 119.96

«Կոտրած ատամ և դյուրագլոր ոտք է՝ նեղ օրը անհավատարիմ մարդուն ապավինելը»:

Առակաց 25.19

«Որովհետև Ես գիտեմ այն խորհուրդները, որ խորհում եմ ձեր մասին,- ասում է Տերը,- խաղաղության խորհուրդները և ոչ թե չարության, որ ձեզ տամ ապագան և հույսը»:

Երեմիա 29.11

«Բայց ես Տիրոջը կսպասեմ և կհուսամ իմ փրկության Աստծուն. ինձ պիտի լսի իմ Աստվածը»:

Միքիա 7.7

«Իրար հանդեպ միևնույն խորհուրդը ունեցեք. բարձր բաներ մի՛ խորհեք, այլ՝ խոնարհների հետ խոնարհվե՛ք, ձեր անձերում իմաստուն մի՛ եղեք»:

Հռոմեացիների 12.16

«Ձեր անձերի համար վրեժխնդրություն մի՛ արեք, սիրելինե՛ր, այլ՝ բարկության տեղ տվե՛ք, որովհետև գրված է` վրեժխնդրությունն Իմն է…»:

Հռոմեացիների 12.19

«Հավատարիմ է Աստված, Ում ձեռքով կանչվեցիք Նրա Որդու` մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի հաղորդությանը»:

Ա Կորնթացիների. 1.9

«Այլ՝ ինչպես գրված է՝ ինչ որ աչք չտեսավ և ականջ չլսեց և մարդու սիրտ չընկավ, այն պատրաստեց Աստված Իրեն սիրողների համար»:

Ա Կորնթացիների 2.9

«Բայց շնորհակալություն Աստծուն, որ ամեն ժամանակ մեզ հաղթող է անում Քրիստոսում, և Իր գիտության հոտը մեզանով հայտնվում է ամեն տեղ»:

Բ Կորնթացիների 2.14

«Եվ չձանձրանանք բարին գործելուց, որովհետև ժամանակին կհնձենք, եթե չթուլանանք»:

Գաղատացիների 6.9

«Մեզ սկզբից սահմանելով, որ Իրեն որդեգիր լինենք Հիսուս Քրիստոսի ձեռքով` Իր կամքի հաճության պես: Իր փառավոր շնորհքի գովասանքի համար, որ Նրանով շնորհք ցույց տվեց մեզ այն Սիրելիով»:

Եփեսացիների 1.5,6

«Բայց Նրան, որ կարող է առատությամբ անել բոլոր բաներից ավելի, քան որ խնդրում ենք և իմանում, այն զորության չափով, որ մեզանում ներգործում է»:

Եփեսացիների 3.20

«Բայց դուք, եղբայրնե՛ր, մի՛ ձանձրացեք բարին գործելուց»:

Բ Թեսաղոնիկեցիների 3.13

Աղոթք՝ հուսախաբության

դեմ պայքարելու համար

Հա՛յր, Քո Խոսքը լույս է իմ ճանապարհին:

Խնդրո՛ւմ եմ, պահի՛ր ինձ, որ իմ հույսն ու սպասումներն ինձ նման մարդկանց վրա չդնեմ, քանի որ բոլորս էլ ընդունակ ենք հուսախաբվելու և հուսախաբ անելու:

Օգնի՛ր ինձ, որ կարողանամ ներել նրանց, ովքեր ինձ վիրավորել են անցյալում, և թողնել այդ հուսախաբությունների ցավոտ հիշողությունները:

Ներգործի՛ր իմ մեջ, Տե՛ր, որպեսզի ես ավելի ու ավելի նմանվեմ Քեզ:

Այս ամենը խնդրում եմ Հիսուսի Սո՛ւրբ անունով: Ամե՛ն:

Աղոթք` Աստծո հետ

անձնական հաղորդակցման համար

Եթե դուք երբեք չեք հրավիրել Հիսուսին՝ Խաղաղության Իշխանին, որ դառնա ձեր Տերը և Փրկիչը, ձեզ հորդորում եմ, որ դա անեք հիմա: Աղոթե՛ք հետևյալ աղոթքը, և եթե իսկապես անկեղծ եք, նոր կյանք կսկսեք՝ Քրիստոսով:

Հա՛յր, Դու այնպես սիրեցիր աշխարհը, որ տվեցիր Քո Միածին Որդուն՝ մեռնելու մեր մեղքերի համար, որ ամեն Նրան հավատացողը չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա: Քո Խոսքն ասում է, որ մենք փրկված ենք շնորհքով՝ հավատքի միջոցով, և դա Քո պարգևն է: Մենք ոչինչ չենք կարող անել փրկությունը վաստակելու համար:

Ես հավատում և դավանում եմ, որ Հիսուս Քրիստոսը Քո Որդին է՝ աշխարհի Փրկիչը: Հավատում եմ, որ Նա վերցրեց իմ բոլոր մեղքերը, մահացավ խաչափայտին ինձ համար՝ վճարելով մեղքերիս գինը: Հա՛յր, ես հավատում եմ, որ Դու Հիսուսին հարություն տվեցիր մեռելներից:

Խնդրո՛ւմ եմ, որ ներես իմ մեղքերը: Ես դավանում եմ Հիսուսին որպես իմ Տեր: Ըստ Քո Խոսքի՝ ես փրկված եմ և հավիտենությունը կապրեմ Քեզ հետ: Շնորհակալություն, Հա՛յր: Ես երախտապարտ եմ Քեզ` Հիսուսի անունով, ամե՛ն:

Ուշադրություն դարձրեք հետևյալ խոսքերին՝ Հովհաննես 3.16, Եփեսացիների 2.8,9, Հռոմեացիների 10.9,10, Ա Կորնթացիների 15.3,4, Ա Հովհաննես 1.9, 4.14-16, 5.1,12,13:

Հեղինակի մասին

Ջոյս Մայերն Աստծո Խոսքն ուսուցանում է դեռևս 1976 թվականից և ամբողջական ծառայության է անցել 1980 թվականից: Որպես հովվի գործակից «Կյանք» Քրիստոնեական կենտրոնում, որը գտնվում է Միսսուրիի Լյուիս քաղաքում, նա զարգացրել, կոորդինացրել և սովորեցրել է «Կյանք՝ Խոսքի մեջ» անվանումով շաբաթական հավաքույթներում: Հինգ տարի անց Աստված այդ աշխատանքն ավարտին է մոտեցնում՝ առաջնորդելով նրան հաստատելու իր անձնական ծառայությունը և այն կոչելու «Կյանք՝ Խոսքի մեջ» անունով:

Ջոյսի «Կյանք՝ Խոսքի մեջ» ռադիոհաղորդումը հեռարձակվում է ավելի քան 250 ազգային ռադիոկայաններով: 1993 թվականին հեռարձակվեց «Կյանք՝ Խոսքի մեջ՝ Ջոյս Մայերի հետ» 30 րոպեանոց հեռուստածրագիրը, որը տարածվեց ամբողջ Միացյալ Նահանգներով, ինչպես նաև մի քանի արտասահմանյան երկրներով: Նրա ուսուցողական տեսահոլովակներից օգտվում են շատ երկրներում: Նա հաճախ է ճամփորդում՝ ուսուցանելով «Կյանք՝ Խոսքի մեջ» խորագրով կոնֆերանսների ընթացքում` հանդես գալով տեղական եկեղեցիներում: Ջոյսը և ամուսինը՝ Դեյվը, ով «Կյանք՝ Խոսքի մեջ» ծառայության ֆինանսների կառավարիչն է, ամուսնացել են ավելի քան 31 տարի առաջ և ունեն չորս երեխա: Երեքն ամուսնացած են, իսկ կրտսեր որդին ներկայումս իրենց հետ ապրում է Ֆենտոնում, Միսսուրիի Լյուիս քաղաքի արվարձանների մոտ:

Ջոյսը հավատում է, որ իր կյանքի կոչումը` հավատացյալներին Աստծո Խոսքի մեջ հաստատելն է: Նա ասում է. «Հիսուսը մահացավ, որ ազատի գերիներին, բայց կան քրիստոնյաներ, որոնք շատ քիչ հաղթություններ ունեն կյանքում, կամ էլ, առհասարակ, չունեն»: Շատ տարիներ առաջ իրեն հայտնաբերելով նույն իրավիճակում և Աստծո Խոսքը կիրառելով՝ նա ձեռք է բերում ազատություն: Ապրելով հաղթության կյանք՝ Ջոյսը սպառազինվում է՝ գերիներին ազատելու և «մոխրի փոխարեն փառք» բերելու:

Ջոյսը շնչավոր բժշկության վերաբերյալ և դրա հետ կապված թեմաներով ուսուցանել է տարբեր երկրներում՝ օգնելով հազարավոր մարդկանց: Նա ձայնագրել է ավելի քան 165 տարբեր ձայներիզների ալբոմ, և հեղինակ է 25 գրքերի, որոնք արժեքավոր են Քրիստոսի մարմնի համար: Նրա «Շնչավոր բժշկության ձևավորում»-ը ունի 23 ուսուցման ժամեր: Այս ծրագրում ներկայացնում է հետևյալ նյութերը՝ «Վստահություն», «Մոխրի տեղ` փառք» (ներառում է ծրագիր), «Ղեկավարել զգացմունքները», «Վրդովմունք, վիրավորվածություն և աններողամտություն», «Մերժվածության արմատը» և «Բժշկել սրտով կոտրվածներին» 90 րոպեանոց աստվածաշնչյան խոսքերից կազմված ձայնասկավառակը:

Ջոյսի «Մտքի ձևավորում» գիրքը նկարագրում է մտքի թեմային նվիրված հինգ տարբեր ձայներիզային քարոզչություններ, որոնք ներառում են «Մտավոր ամրոցներ և մտածողություններ», «Անապատային մտածողություն», «Մարմնավոր միտք», «Անհանգստություն և մտահոգված միտք», «Միտք, բերան, տրամադրություն և դիրք» թեմաները: Փաթեթը նաև պարունակում է Ջոյսի «Միտքը կռվի դաշտն է» 260 էջանոց հզոր գիրքը: Նա ունի սիրո թեմային նվիրված երկու տեսաժապավենային քարոզչություն՝ «Սերը՝ ...» և «Սերը՝ որպես բարձրագույն զորություն» վերնագրերով:

Գրե՛ք Ջոյս Մայերի աշխատասենյակ՝ նյութերի, կատալոգների և մանրամասն տեղեկությունների

համար, եթե ձեզ հետաքրքրում է, թե ինչպես ձեռք բերել այն տեսաժապավենները,

որոնց կարիքն ունեք՝ ձեր կյանքում կատարյալ

բժշկություն բերելու համար:

Table of Contents

Title Page

Ծանոթություն

Մաս 1. Ազատ լինել հարստահարումներից

1. Ամենազորն ապրում է մեր մեջ

«… Հիսուսին, որ Նազարեթից է, թե ինչպես Նրան Աստված Սուրբ Հոգով և զորությունով օծեց, որ ման եկավ՝ բարի անելով և սատանայից բոլոր հարստահարվածներին բժշկելով, որովհետև Աստված Նրա հետ էր»:

Գործք 10.38

1. Ամենազորն ապրում է մեր մեջ

Առաջնորդվի՛ր Հոգով

Սատանան պետք է փախչի քեզնից

Ընտրի՛ր կյանքը

«Այսօր երկինքն ու երկիրը վկա եմ կանչում ձեզ վրա, որ կյանքը և մահը, օրհնությունը և անեծքը ձեր առջև դրի. ուրեմն, կյանքը ընտրի՛ր, որ ապրես դու և քո սերունդը»:

Երկրորդ Օրինաց 30.19

Արթո՛ւն եղեք և աղո՛թք արեք

«Արթո՛ւն եղեք և աղո՛թք արեք (խիստ ուշադի՛ր եղեք), որ փորձության մեջ չմտնեք. հոգին հոժար է, բայց մարմինը` տկար»:

Մատթեոս 26.41

Եղի՛ր պատերազմող

«Պատերազմի՛ր հավատքի բարի պատերազմը….»:

Ա Տիմոթեոս 6.12

Ո՞րն է բնականոն վիճակը

«Որովհետև՝ ուր որ նախանձ (չարություն) և կռիվ (մարմնական ցանկություններ) կա, այնտեղ անկարգություն (անհանգստություն, աններդաշնակություն, մեղսագործություն) և բոլոր չար բաները կան: Բայց վերին իմաստությունը, նախ և առաջ, սուրբ է, և հետո խաղաղարար, հեզ, հլու, ողորմությունով և բարի պտուղներով լիքը, անկողմնասեր, անկեղծ»:

Հակոբոս 3.16,17

Քրիստոսի աստվածությունը

«Խորհուրդներ ենք քանդում և ամեն բարձրություն, որ գոռոզանում է Աստծո գիտության դեմ: Եվ գերի ենք բռնում ամեն միտք՝ Քրիստոսին (Մեսիային) հնազանդեցնելու համար»:

Բ Կորնթացիների 10.5

2. Վեց բան, որ հաստատակամորեն պետք է անել

«Բայց Հովհաննես Մկրտչի օրերից մինչև հիմա Երկնքի արքայությունն ուժով է առնվում, և ուժեղները հափշտակում են այն»:

Մատթեոս 11.12

2. Վեց բան, որ հաստատակամորեն պետք է անել

Մտածի՛ր հաստատակամորեն

«Կամ՝ ո՞ր թագավորն է, որ գնա ուրիշ թագավորի հետ պատերազմ անելու. մի՞թե չի նստի առաջ խորհուրդ անի՝ տասը հազարով կարո՞ղ է դեմ կենալ նրան, որ քսան հազարով գալիս է իր վրա»:

Ղուկաս 14.31

Աղոթի՛ր հաստատակամորեն

«Ուրեմն, համարձակությամբ մոտենանք շնորհքի աթոռին (Աստծո շնորհաց գահին, մենք՝ մեղավոր անարժաններս), որ ողորմություն ընդունենք (մեր անհաջողությունների համար), և շնորհք գտնենք՝ պատշաճ ժամանակին օգնելու (համապատասխան օգնություն գա ճիշտ ժամանակին, երբ մենք դրա կարիքը կունենանք)»:

Եբրայեցիների 4.16

Խոսի՛ր հաստատակամորեն

«Եթե մեկը խոսում է, թող՝ ինչպես Աստծո հրամաններ խոսի….»:

Ա Պետրոս 4.11

Տո՛ւր հաստատակամորեն

«Տվե՛ք, և կտրվի ձեզ՝ լավ չափով՝ թափ տրված, շարժված, լիփ-լիքը կտան ձեր գոգը»:

Ղուկաս 6.38

Գործի՛ր հաստատակամորեն

«Ամեն բան, որ ձեռքդ գտնի անելու, ուժովդ արա….»:

Ժողովող 9.10

Սիրի՛ր հաստատակամորեն

«Սա է Իմ պատվիրանը, որ իրար սիրեք, ինչպես որ Ես ձեզ սիրեցի: Ոչ ոք ավելի մեծ սեր չունի, քան՝ որ մեկն իր անձը դնի իր բարեկամների համար»:

Հովհաննես 15.12,13

3. Ինչպե՞ս վարվել հուսախաբության հետ

3. Ինչպե՞ս վարվել հուսախաբության հետ

Ուշադրությո՛ւն դարձրու ախտանշաններին

Հուսախաբության պատճառները

Քչերին վստահի՛ր

«Բայց Հիսուսն Իր անձը չէր վստահում նրանց, որովհետև Ինքը ճանաչում էր ամեն մարդու»:

Հովհաննես 2.24

«Իմաստուն որդին կուրախացնի իր հորը, և հիմար որդին իր մոր տրտմությունն է»:

Առակաց 10.1

Փոքր աղվեսներ, որոնք ավերում են այգիները

«Բռնե՛ք մեզ համար աղվեսներին, այգիներն ավերող պստիկ աղվեսներին...»:

Երգ Երգոց 2.15

4. Վստահություն Հիսուսի նկատմամբ

«Ինչո՞ւ ես տրտում, ո՛վ իմ անձ, և շփոթված ես ինձանում: Աստծո՛ւն հուսա, որովհետև էլ կգոհանամ Նրանից, որ իմ երեսի փրկությունն է»:

Սաղմոս 42.5

4. Վստահություն Հիսուսի նկատմամբ

Մարդիկ սխալական են

«Կոտրած ատամ և դյուրագլոր ոտք է՝ նեղ օրը անհավատարիմ մարդուն ապավինելը»:

Առակաց 25.19

Շարունակի՛ր նայել Հիսուսին

«Ուստի մենք էլ, որ վկաների այսքան բազմություն ունենք մեզ շրջապատած, դե՛ն գցենք ամեն ծանրություն և մեզ դյուրավ պաշարող մեղքը և համբերությամբ վազենք մեր առջև դրված ասպարեզի ընթացքը: Մտի՛կ տանք հավատքի Զորագլխին և Կատարողին` Հիսուսին, որ Իր առջև դրված ուրախության փոխարեն խաչը հանձն առավ և ամոթն արհամարհելով՝ Աստծո աթոռի աջ կողմը նստեց:

Ուրեմն, մտածե՛ք Նրա մասին, որ Իր դեմ եղած այսպիսի հակառակություն քաշեց մեղավորներից, որ դուք ձեր անձերով չհոգնեք թուլացած»:

Եբրայեցիների 12.1-3

Վերականգնվի՛ր

«Իրար հանդեպ միևնույն խորհուրդն ունեցե՛ք, բարձր բաներ մի՛ խորհեք, այլ խոնարհների հետ խոնարհվե՛ք, ձեր անձերում իմաստուն մի՛ եղեք»:

Հռոմեացիների 12.16

5. Մտածի՛ր Աստծո գործերի մասին

«Ոչինչ հոգս մի՛ արեք, այլ ամեն բանում աղոթքով, աղաչանքով և գոհությունով` ձեր խնդրվածքները թող հայտնի լինեն Աստծուն: Եվ Աստծո խաղաղությունը, որ ամեն մտքից վեր է, կպահպանի ձեր սրտերն ու մտքերը Քրիստոս Հիսուսում»:

Փիլիպեցիների 4.6,7

5. Մտածի՛ր Աստծո գործերի մասին

Ո՞ւմ հետ ես ընկերություն անում

Մտածի՛ր այս բաների մասին

«Այսուհետև, եղբայրնե՛ր, ինչ որ ճշմարիտ է, պարկեշտ, արդար, սուրբ, սիրուն, բարի անուն ունեցող, առաքինի և գովելի, ա՛յն մտածեք»:

Փիլիպեցիների 4.8

Հույս և սպասում

«Որ ճանաչեմ Նրան և Նրա հարության զորությունը և Նրա չարչարանքին մասնակից լինելը՝ Նրա մահվանը կերպարանակից լինելով»:

Փիլիպեցիների 3.10

Վիրավորանքը կասկած է առաջացնում

«Որպեսզի մեռելների հարությանը հասնեմ»:

Փիլիպեցիների 3.11

Առա՛ջ շարժվիր

«Ոչ թե արդեն հասել եմ կամ արդեն կատարյալ եմ, բայց հետևում եմ, որ հասնեմ նրան, ինչի համար էլ հենց Քրիստոս Հիսուսից բռնել եմ: Եղբայրնե՛ր, ես իմ անձը չեմ համարում, որ հասած լինեմ, բայց մեկ բան կա. ետևի բաները մոռանալով՝ դեպի առջևի լինողներն եմ նկրտում: Հետևում եմ դեպի նպատակը` Աստծո վերին կոչումի մրցանակին Քրիստոս Հիսուսում»:

Փիլիպեցիների 3.12-14

Ես նոր բան եմ անում

Ես Եմ

«Եվ Աստված ասաց Մովսեսին. «Ես Եմ, Որ Եմ»: Եվ ասաց. «Այսպես ասա Իսրայելի որդիներին. «Ինձ ԵՄ-ը ուղարկեց ձեզ մոտ՚»: Աստված նաև ասաց Մովսեսին. «Այսպե՛ս ասա Իսրայելի որդիներին. «Ձեր հայրերի Եհովա Աստվածը՝ Աբրահամի Աստվածը, Իսահակի Աստվածը և Հակոբի Աստվածը, ինձ ձեզ մոտ ուղարկեց»»: Այս է Իմ անունը հավիտյան, և այս է Իմ հիշատակը ազգից՝ ազգ»:

Ելից 3.14,15

Ետ մի՛ նայիր

«Հիսուսն էլ նրան ասաց. «Ով իր ձեռքը մաճի վրա է դնում և ետ նայում, հարմար չէ Աստծո արքայության համար»:

Ղուկաս 9.62

Ե՛տ դարձիր կամ շարունակի՛ր

«Որովհետև այսպիսի բաներ խոսողները հայտնի ցույց են տալիս, որ մի հայրենիք են որոնում: Եվ եթե այն էին հիշում, որտեղից դուրս եկան, ժամանակ ունեին ետ դառնալու: Բայց հիմա ավելի ազնիվին են ձգտում, այսինքն՝ երկնավորին, և դրա համար Աստված ամոթ չի համարում` նրանց Աստվածը կոչվելու, որովհետև մի քաղաք է պատրաստել նրանց համար»:

Եբրայեցիների 11.14-16

Արցունքներով ցանել, և ցնծությունով հնձել

«Արտասուքով ցանողները ցնծությունով կհնձեն»:

Սաղմոս 126.5

Դրա համար Աստվածաշնչի միջոցով Աստված մեզ քաջալերում է՝ չհուսախաբվել, չհրաժարվել և չտկարանալ, որովհետև Նա գիտի, որ «….իրիկունը լաց է գալիս, իսկ առավոտը՝ ցնծություն» (Սաղմ. 30.5):

Աստված կավարտի Իր գործը

«Եվ հաստատ համոզված եմ, թե Նա, որ ձեզանում սկսեց այս բարի գործը, կկատարի էլ մինչև Հիսուս Քրիստոսի օրը»:

Փիլիպեցիների 1.6

6. Նոր գինին, նոր տիկերը

«Մի առակ էլ ասաց նրանց, թե ոչ ոք մի նոր հանդերձի կարկատան հին հանդերձի վրա չի գցի, ապա թե ոչ՝ այն նորն էլ կպատռի, և հնի հետ չի միաբանվի այն կտորը, որ նորից է: Եվ ոչ ոք նոր գինին հին տիկերի մեջ չի լցնի, ապա թե ոչ՝ նոր գինին տիկերը կպատռի: Ինքն էլ կթափվի, և տիկերն էլ կկորչեն: Այլ՝ նոր գինին նոր տիկերի մեջ պետք է լցվի, և երկուսն էլ կպահվեն»:

Ղուկաս 5.36-38

6. Նոր գինին, նոր տիկերը

Ո՞րն է լավագույնը

«Եվ ոչ ոք չկա, որ հինը խմի՝ շուտով նորը կամենա, որովհետև ասում է, թե հինը ավելի քաղցր է»:

Ղուկաս 5.39

Նորը սկսվել է

«Ուրեմն, եթե մեկը Քրիստոսում է, նոր ստեղծված է. հներն անցան, և ահա ամեն բան նոր եղավ»:

Բ Կորնթացիների 5.17

Դուրս գալ հնից և մտնել նորի մեջ

«Որովհետև Աստված մեզ համար ավելի լավ բան նախապատրաստեց….»:

Ամփոփում

«Որ Քրիստոսը հավատքով բնակվի ձեր սրտերում, և դուք սիրով արմատ գցած և հաստատված լինեք»:

Եփեսացիների 3.17

Մաս 2. Սուրբգրային խոսքեր

Սուրբգրային խոսքեր` հաղթահարելու հուսախաբությունը

Աղոթք՝ հուսախաբության

Աղոթք` Աստծո հետ

Հեղինակի մասին